lekki wiersz, nie do wszystkich panów...

[Marta Mil]

Gdzie się podziały
dobre maniery...
gdzie Pan Pani
drzwi otwierał,
gdy "przodem puszczał"
patrzał ukradkiem,
a łzy chustą ocierał.
I gest ukłonu też wyolbrzymiał,
gdy dama odeszła od stołu,
Panowie!
Proszę dzisiaj...
was
więcej ambicji,
więcej honoru.



Gdzież te maniery,
gdzie miłość ta,
zrodzona
ot-
tak pochopnie,
ba...
-kiedy dziś
wśród parków bzu
w alei róż
ONA
samotnie moknie.



Dawniej karoca
i biały koń
zjawiali się jak książęta,
dziś,kino,teatr,
kawiarnia,
dom,
czy tamte dni
ktoś z was pamięta...?
Ach gdybym mogła,
jakże bym chciała,
żyć w tamtych czasach,
blasku baroku,
gdzie każdy dzień
umilał
PAN,
nie jakiś chłoptaś
z rynsztoku...

[Ryszard Kuc Senior]

odzyskuję dobry humor Marto czytając tak optymistyczny wiersz,trochę przekornie powiem Ci
że jako młody chłopiec w jkimś konkursie recytatorskim deklamowałem wiersz,bodajże Koguta
z tej właśnie códownej epoki-cytat-...jak skoczy,jak nie wrzaśnie, jak nie kopnie ją w...właśnie... to był finał rozmowy chrabiego z młżonką,pozdrawiam

[Marta Mil]

każda epoka ma swe czarne owce...ale zapewniam, że tamta dla kobiet...była łatwiejsza...do przeżycia...cieszę się że wiersz spodobał się Panu

[Ryszard Kuc Senior]

Osobiście też mam do niej sentyment...

[Niemy Krzyk]

Kobiety były wtedy nieśmiałe, "zwiewne", i wyglądały jak kobiety:) Nie poważna odpowiedz;)
Pozdrawiam:)

[Jansie]

Tak. Mam takie Same odczucia jak Pani. Hm... Jestem tu 1 raz i znalazłem wreszcie stronę która mi odpowiada. Pozdrawiam.

[Marta Mil]

bardzo się cieszę, pozdrawiam,