Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Był czas,
w którym powiedziałeś,
iż zbliżasz się do
Prawdziwych Narodzin
i narodziłeś się na nowo,
-rzeczywiście.

Zostawiając nam
Swoje Słowo,
niczym lato ziemi
zostawia
kolorowe liście,


liście jednak umierają,
Twoje Słowa
niechaj wiecznie trwają.


Choć powierzyłeś
Matce Przenajświętszej,
życie Swe -
trwając w modlitwie,
światu całemu
iskrę miłości,
dałeś...
ta w każdym sercu
niech kwitnie.

Miłość ...
przedziwne oblicze
w życiu młodzieńczym
Twym miała,
wszak właśnie Tobie,
tych najmilejszych
rodziców,
braci
zabrała.

Nie wątpiąc w Boże zamiary
szedłeś
drogą Swej pobożności,
składając nawet
pośród wojny
Matce Swej
votum miłości.

To Jej Cię ręka święta broniła
gdy kula Twe ciało przeszyła,
razem z Maryją
i jemu przebaczyłeś,
taka modlitwy Twej siła ...

Górami,
dolinami,
białymi
i czarnymi lądami
wędrowałeś
Pielgrzymie Boży
pokazując,
że w miłości nie ma granic,
szedłeś,
...za Tobą szły miliony
i pocieszałeś strapionych.

Aż zgasł ten płomień...życia
Bogu wiernego,
na oczach świata całego,
...a nam...
zostały
Twe wymowne słowa
i ich sens,
który świat umiłował.

Patrz Ojcze z nieba,
-Boskiego Okna
i módl,
jak modliłeś za nami,
na naszych ustach
modlitwa-
- za Cię
ciśnie się-
szczerymi łzami.




Abyśmy pamiętali
w każdym dniu...

Opublikowano

Pełen tęsknoty, wspomnień i nie wiem, jak nazwać to uczucie (coś w rodzaju szczęśliwego smutku i żalu, albo smutku przepełnionego nadzieją - właśnie to poczułem, czytając Twój wiersz). Bardzo poważny, wyniosły i pasujący do dzisiejszych nastrojów utwór. Świetnie wykorzystane środki poetyckie i wręcz idealny rytm. Zwykle zauważam jakieś drobne błędy, ale tutaj nic bym nie zmieniał.
Pozdrowienia!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Dark_Apostle_ Ten wiersz byłby świetnym wstępem do mrocznego opowiadania grozy. 
    • "Surrealistyczna podróż" /Przerwa między atomami/   Rozszczelnia się nagle tkanka dnia, niepostrzeżenie, bez zbędnego echa. To nie koniec, to tylko prześwit, gdzie grawitacja przestaje pytać o imię. Jesteśmy z wszystkim co posiadamy, w tej szczelinie, której nie widzą oczy, niesieni prądem, co nie zna brzegów, ku pieśniom, co rodzą się z ciszy.   Nie trzeba krzyku, by pękła szklana ściana powietrza. Wystarczy oddech, miękki jak mech na skraju lasu, gdzie czas nie ma zegarka i nic nie musi się zdarzyć. Rozluźnij dłonie. Pozwól, by niepokój spłynął jak kropla deszczu po szybie, którą noc przemywa oczy.   Tam, gdzie jesteś,  i tu, gdzie ja trzymam rytm, niebo ma ten sam odcień spokoju. Wystarczy być. Bez ciężaru oczekiwań, w tej krótkiej pauzie między jednym a drugim uderzeniem serca. Geometria tęsknoty rozpuszcza się w błękitnym kwadracie.   Punkty bez powrotu stają się liniami, które nie pytają o cel. Pamięć to tylko kurz wirujący w snopie światła, które nie ma źródła. Przesiewamy milczenie przez gęste sita, aż zostanie tylko to, co nieważkie. Słowa to tylko cienie ryb płynących pod taflą nieistniejącego jeziora.   Wszystko jest echem, które zapomniało, kto je wywołał. Jesteś kolorem, którego nie ma na palecie. Czekaniem, które przestało liczyć minuty. Pustka nie jest brakiem, jest tylko najczystszą formą obecności. Rozpryskują się galaktyki pod powiekami, atomy tańczą walca w próżni między myślami.   Jestem pyłem, który śni o byciu słońcem, podczas gdy kręgosłup staje się osią świata. Nie ma góry, nie ma dołu, tylko nieskończone "teraz" rozciągnięte na ranie czasu. Cisza wybuchła supernową w pokoju. Wypijam mrok zamiast herbaty, czując na języku smak miedzi i gwiezdnego wiatru.   Wszystkie mosty stały się horyzontem zdarzeń. Nie szukaj mnie w słowach. Szukaj mnie w przerwie między atomami, tam, gdzie muzyka sfer gra solo na nerwach. Jesteśmy tylko wibracją w wielkim nic, które jest wszystkim.   Zegar wykrwawia się białą farbą na podłogę, z której wyrastają szklane żyrafy o oczach z bursztynu. Twoje imię, wymawiane wspak, zamienia się w klucz do drzwi, których nie ma. Śpimy na grzbietach wielorybów płynących przez piaski pustyni, podczas gdy nasze sny szyją ubrania dla wiatru.   Wszystko jest już napisane w powietrzu, zanim pomyślisz, że w ogóle jesteś. Zgaś światło wewnątrz myśli. Słyszysz? To tylko my, stajemy się światłem, zanim zdążymy o tym zapomnieć.   -Leszek Piotr Laskowski 
    • @KOBIETA Żartujesz  Jeśli tak odebrałaś przepraszam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie pierwsza mówisz, że  mam idiotyczne żarty.  Pozdrawiam 
    • @KOBIETA Och,cóż za odbiór.  Jeśli tak odebrałaś przepraszam.  Kobiece czytanie intencji... to spory problem 
    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...