Rajskie drzewo cz. I

[Marta Mil]

Widziało drzewo
jabłoni rajskiej
miłości pierwszej pokuszenie,
widziało męskiej głowy wątpliwości ,
co dały światu tylko
zmartwienie.

I choć kobieca ręka zerwała
owoc przeklęty,
nic to nie zmienia
- drzewo to wiecznie
istniało będzie
w Księgach Boskiego Wspomnienia.

Ewa pragnęła mieć wiedzę Boską,
co szatan wykorzystał,
przez co swe dziecię,
w bólach powije,
nim jego płacz
usłyszy kołyska.

Ubolewało to drzewo marne,
że właśnie ono,
ten owoc dało,
co zdradził świata
Oblicze Święte,
beztroskę snów
ziemi zabrało.

I prócz owoców
łzy zrodziło,
które zrosiły liście,
ach,
gdyby mogły,
wręcz by zmyły
grzechu rajskiego
oblicze nieczyste...

Mimo, iż lament
podniosło szlochem,
a łzy jabłoni pniem płynęły,
szatan z radością
snuł plan niszczycielski,
by grzech swój zasiać
wśród ziemi.

Gdy przed obliczem Bożym stanęli,
Pan poznał przecie,
że grzech już znają,
i pierwszy raz rozgniewał się srodze,
a Boża ręka wygnała ich z raju.