Pociągi, przedziały, papierosy.

[Eryk Zimmer]

Jadę przez zarośnięte pola,
Ludzie w przedziałach
czytają gazetę.

...a ja siedzę i tak myślę czy nie pociągnąć za hamulec...

Pierwszy dziś papieros
w pociągowym kiblu
smakuje jak zbawienie.

Dym odbija się od lustra,
tworzy dziwne wzory.

kołka, statki, samoloty.

Chyba nawet kupiłem bilet.
Mówię: wspomogę tę instytucję,
mimo ze od lat ktoś marnotrawi te pieniądze.

Czy ktoś w ogóle sprawdzi ten świstek?

Pani przy oknie dojrzała sarenkę.
Cóż to musi być za widok
dla kogoś z Warszawy!
Tak mniemam o tej pani.
Wygląda na stołeczną.

Nie wiem po co zrobiono te przedziały na sześć osób.
Nie mogli pojedynczych zrobić?

Każdy miałby święty spokój.

Oto są pozdrowienia
z pociągu do Poznania,
Gdzie ludzie
choc siedzą obok siebie
nie widzą nikogo
Czytają gazetę.



P.S. Mam mieszane uczucia, nie wiem do końca czy to mi wyszło. Prosze o komentarze.

[Claudia Valo]

...trochę brakuje mi w tym przesłania.
Poza tym jest to dość ciekawa obserwacja zjawisk realnych i przyziemnych.
Pozdrawiam!

[Eryk Zimmer]

Chodziło mi mniej wiecej o to, że kiedyś w pociągach się rozmawiało, podróżowało wspólnie z nieznajomymi osobami. Teraz kazdy ma ipoda, gazete, książke lub cokolwiek i patrzy tylko na zegarek kiedy dojedzie do swojego miasta. Kiedyś każdy przedział był osobnym słowem znaczącym całość, dzisiaj jest tak jakby w tym słowie po kazdej literze postawić kropkę.