Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @aff miniatura przedstawia proces wzrostu i kiełkowania natury jako uniwersalne zjawisko, w którym, mimo zmieniających się gatunków, dynamika rozwoju zachowuje wspólny pierwiastek. Autor zestawia delikatność młodych zawiązków z twardymi powierzchniami, takimi jak żeliwo, beton, skorupa orzecha, co silnie podkreśla witalność i niepowstrzymaną siłę procesów życiowych. Obraz orzecha przebijającego się z trudem oraz metafora kowala, który w tym kontekście jawi się raczej jako alchemik, dopełniają wizji natury jako potężnej, niemal magicznej energii.
    • @Migrena Erotyka chirurgiczna, nie pierwszy raz interesująca. 
    • @Zbigniew Polit No właśnie, trzeba komin statku pomalować zanim utonie :)
    • Skra — ziarnopłon wiosenny. Pchli bluszczyk kurdybanek. Tam żeliwny tulipan barwą jakby kowalej.   Napowietrznym pierwiosnkiem klon się wybił z betonu. Z gęstym skrzekiem, pachnidła żabią z drzew owocowych.   Niepokoju bezsenność, gdy się w końcu przebija pąk ostatni orzecha z pierwszym trudem mozołu.    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję :-)) Czasem bardzo potrzebuję takiego silnego wsparcia, jak każdy :-)     Moje ostatnie pół roku: Pozdrawiammserdecznie          
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...