Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

(właściwie dla Bea.2u)
śmiech na sali
puste krzesła
wszyscy śmiechem rozkładani
jak zło silą elanie
a na scenie tragedie graja
aktorzy się nie poddają
swe cierpienie i ból wykładają
lecz im bardziej się starają
tym bardziej ich wyśmiewają
i nim się widz zorientował
ze to prawda nie nowa
to aktorzy umarli oszaleli
pozostał ślad w milionach pikseli
i na kartce w zeszycie
zostało
,,uśmiech to wewnętrznego cierpienia okrycie"
jak się okazało
byli na widowni tacy
co wiedzieli co robią na scenie ci biedacy
lecz ich silą niby próżna
wiec po co się wyróżniać

Opublikowano

no, no,
z tą dedykacją całkiem inaczej brzmi!!!
Tak mnie widzisz, jako obląkanego przekazem prawdy aktora na scenie, takiego w satrym stylu, co na deskach przed widownią kona zbierając gromkie brawa? Odrobina akceptacji choćby ze strony przygodnej widowni? Przesadziłeś mnie z wygodnego krzesełka widza na scenę? Utożsamiłeś się odrobinę ze mną?? Jesteśmy na tej scenie razem? Choć, zagramy pod publikę !!

"pokaż mi swoje serce
- wyrywam z piersi i podaję na dłoni
okruchy szkła .... "
- to z moich zwierzeń klowna :)
"... i nic, tylko teatralna łza skrywa tę prawdziwą... "

Dzięki, Koko :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


złe zrozumiałaś
my to aktorzy szczerzy prawdziwi pokazujemy widza to co w nas siedzi
a oni z nas szydzą o to mi tu chodzi
jak byśmy się nie starali oni nie zmienia stanowiska bo tak im wygodnie
ten problem tu poruszam a ty na to odwrotnie patrzysz
Opublikowano

wcale nie, dokładnie tak odebrałam, tylko idę w rozważaniach dalej..
bo czy aktor na deskach teatru przestaje grać swą rolę, gdy zrozumie, że nic z przekazu do widzów nie dociera?
nie, zaklada maskę po raz setny, odgrywa rolę najlepiej jak umie z uśmiechem do tępej widowni... i brawa! koniec spektaklu, do następnego razu.. a dlaczego to robi?
- bo aktorem JEST!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zostaw poezję  Zostaw śpiewanie  Czytaj książki  Pracuj  Słuchaj muzyki  Pij kawę  Pal papierosy  Zostaw poezję  Zostaw śpiewanie    To nie jest pogrążanie się  Zostawiasz to co nie działa  Nie działa  Jesteś ok To wszystko    Zmieniasz się  Zostawiasz  Idź na studia  Pracuj  Urzeczywistnij się    Czytaj książki o tym świecie  Nie o paraświecie  Zostaw astrologię  Chodź do kościoła  Nie pamiętasz? Fajnie było  Zjadłeś komunię  Może to dlatego   Księża widzą niewidzialne  Wiedzą  Ty nie Ty jesteś owieczką  Potrzebujesz ochrony    Przecież że się gubisz  Przystań uciekać  Przestań się gubić  Czytaj książki wydawnictw takich jak Media Rodzina  Staraj się być lepszym  Gdzie jesteś teraz?   W staraniu    Wróć do ciała poprzez Ciało   
    • Zarzeknę pozdrawia Marvell
    • Jest napisane gotowce Na kolanie zapiszę tu ówce Przepisy, kazania są w główce Co mówią to zostanie w gotówce Zapłacisz lub zarobisz Nie robiąc coś zrobisz Szczęściem szkiełko różowe Żadne tam kolorowe Róż na policzkach Nie rośnie w oczkach Podlany odpowiednio Zalewa się przeodpowiednio I tak okulary różowe Zakładam powtarzam nie kolorowe Mają coś w sobie takiego Nie chcą, a robią wiele złego Szczęście przynoszą temu Do kogo należą Zazdrość drugiego Jest dla nich wielką zaletą Różowe są też świnki Więc sobie przyświnię Chrumknę i umknę za Drwinę I tam za rzeką zarzeknę Nie ja, nie ty, to one Różowe szkiełko szalone Zdradą odpłaca  Nie każdy ma szczęście Jak ten który zakłada Idę o zakład, że ono wróci Gdy raz je założysz Już nie wyrzucisz I szukając szczęścia Popatrzysz jakie są Różowe nieszczęścia Jak róż odmładza I różowych myśli nie schładza  
    • Jesteś ptakiem... widzisz wszystko nie pytasz skąd po prostu jesteś wyżej powietrze jest inne cisza też na dole ruch błędy widzisz je szybciej niż oni zdążą spadasz nie ma czasu na wątpliwość ofiara? a może tylko ktoś o sekundę wolniejszy oceniasz ciężarem ruchem drżeniem instynkt nie pyta bierze i znika czasem czujesz ktoś patrzy wyżej że nie jesteś sam na tej wysokości że dla kogoś to Ty jesteś ruchem i błędem czekaniem nie wszystko co widzisz jest prawdą ale powietrze też potrafi zniknąć orzeł nie wie Ty już tak i właśnie wtedy spadasz wolniej albo wcale nie zdążysz wybrać instynkt czy strach co zostawiasz przy życiu a co zostawia Ciebie?  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poezja to życie   Być może odwrotnie: zmiany będą coraz bardziej interesujące.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...