Przytułek dla samotnych

[Tomasz_Biela]

w betoniarce głów gdzie się nie obrócić wylew
mówią chorzy żeby dbać o życie nie o bycie
pytają zdrowi czym się to różni prędzej się wypali

diamentowe słońce co przecina cząstkę kurzu zasiedlającą
każdy skwer w centrum osiedle gdzieś w chmurach pościel
dusz bunkier jak zakopana pod ziemią Arka Przymierza
poszukuje do dziś swoich twórców i właścicieli wywołuje

kłusownika samotność zamyka sideł zęby
wygrzebując na siłę martwy język
żył sieć
w pół żywa przestroga bez nóg
utraciła zbyt wiele krwi aby zawołać
o pomoc

o! nikt nie nadchodzi
żywej duszy nie widać
obok konającego kłusownika nie znajdziesz przyjaciela

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tylko to :)

ależ proszę bardzo
dziękuję

uszanowanie./

[a._mrozinski]

Trochę to dla mnie zbyt chaotyczne. Parę fragmentów mi się podoba, ale jako całość mi zgrzyta.

Arek

[Judyt]

każdy skwer w centrum osiedle gdzieś w chmurach pościel
-trudny wiersz, duża spoina słów, spora walka, wylew(...)
aż przez zęby zaciśnięte czasami,
mówią chorzy żeby dbać o życie nie o bycie? hmm no tak:),
mocny wiersz, a zarazem ze smugami żyłki subtelnej,
z żyłami słabnącymi przez kłusownika:)ciepłoniaście Tomku

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszy mnie że są fragmenty/ ciągle pracuję chociaż może efektów nie widać w tekstach/

uszanowanie./

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za przychylne słowa /

uszanowanie/

[Tali Maciej]

labirynt, zagubiłem się tutaj
niestety

pozdrawiam

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trudno/ może kiedy indziej /

dzięki za ślad/