Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wypiłem wieczorną rozmowę
zakrapianą
cierpką przyjaźnią
Niewysoki chudzielec z przekrzywionym wczoraj
Dzielny wędrowiec wypatrujący jutra
byli mi druhami
Z balkonu spoglądaliśmy
na naszych miast prywatnych
jarzące odblaski
Tyle w nich latarni
Tyle cieni pod nimi
Mówiliśmy wytrwale
sącząc ulotne
zdań smaki
Przetrącone czasem ułamki zdarzeń
Niepewności szepty
Odwagi przyszłej pełne kalendarze
Wiele złudzeń zniknęło
na pustych dnach szklanek
Wiele wiary zakwitło
w dźwięku każdej kropli
Trzy strudzone historie
potoczą się dalej
Wina życia
wypijmy
jeszcze łyk...

Opublikowano

muszę przyznać ,że podoba mi się bardzo bardzo:)Dużo w tym wierszu poezji po prostu.

"Wiele wiary zakwitło
w dźwięku każdej kropli "

Jedyne co bym zmienił to jednak podzielił bym na strofy, przynajmniej ja lubię taką przerwę na oddech, ale tu już sprawa gustu:)

Pozdrawiam Łukasz(sive Nikodem)

Opublikowano

dziwne połączenie poezji nowoczesnej i wręcz średniowiecznej (celowa przesada).

są momenty, które mi się bardzo podobają, choć do perfekcji daleko. to, na ten przykład -

Przetrącone czasem ułamki zdarzeń
Niepewności szepty
,

zdecydowanie nieudane.

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...