Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaczerniałe niebo z gwiazd świetlanym blaskiem
I samotna Wenus gdzieś na mlecznej drodze
Zbudzona jutrzenka pobladła przed brzaskiem
Jak lustrzany pejzaż w lazurowej wodzie

On nie dla was głupcy którzy z niego kpicie
Kolejne poranki wygrywając w kości
Wy którzy nad wszystko blask monety czcicie
Wy których rozpala namiętność zazdrości

Mieć - oto wasz mentor – grabarze świętości
Zaciągacie garścią długi sekund życia
Rozbitkowie wspomnień w otchłani wieczności
Cóż wam pozostało jeszcze do rozbicia?

Poszarpane marzenia nad wierzą ratusza?
Czy ziębiące je nocą waszych myśli lody?
Pozostała wam wszakże nieśmiertelna dusza
Więc zaklinam – nie mąćcie lazurowej wody!

Opublikowano
napuszony tekst i [u]składnia przyprawiająca o zawrót głowy[/u]

Zaczerniałe niebo z gwiazd świetlanym blaskiem
I samotna Wenus gdzieś na mlecznej drodze
Zbudzona jutrzenka pobladła przed brzaskiem
Jak lustrzany pejzaż w lazurowej wodzie


Mieć - oto wasz mentor – grabarze świętości
[u]Zaciągacie garścią długi sekund życia[/u]
Rozbitkowie wspomnień w otchłani wieczności

Poszarpane marzenia nad wierzą ratusza?
[u]Czy ziębiące je nocą waszych myśli lody?[/u]
Pozostała wam wszakże nieśmiertelna dusza
Więc zaklinam – nie mąćcie lazurowej wody!

proszę o szczerą odpowiedź Autora: czy gdybyś dostał do ręki taki tekst - zaciekawiłby Cię?

:-]
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wreszcie prawdziwy komentarz dziękuję i doceniam:D

choć byłoby ciekawiej gdybyś pokusił/ła się o poprawki, czy sugestie. Suche nie bo nie jest porostu suche.
zgłupiałam...
coś mi nie gra z loginami
a już z tym suchym to pojęcia nie mam co i jak...
poprawek się nie da nanieść, trzeba napisać od nowa

:-|
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wreszcie prawdziwy komentarz dziękuję i doceniam:D



choć byłoby ciekawiej gdybyś pokusił/ła się o poprawki, czy sugestie. Suche nie bo nie jest porostu suche.
zgłupiałam...
coś mi nie gra z loginami
a już z tym suchym to pojęcia nie mam co i jak...
poprawek się nie da nanieść, trzeba napisać od nowa

:-|

że dziękuję za prawdziwy komentarz? Co ma do tego login? aaaaa że my razem tak? Porostu cenie sobie uzasadnioną krytykę.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zgłupiałam...
coś mi nie gra z loginami
a już z tym suchym to pojęcia nie mam co i jak...
poprawek się nie da nanieść, trzeba napisać od nowa

:-|

że dziękuję za prawdziwy komentarz? Co ma do tego login? aaaaa że my razem tak? Porostu cenie sobie uzasadnioną krytykę.
tak, że wy razem:D
myślałam, że ktoś tu ma dwa nicki i się zaplątał
to się raczej nie zdarza - dziękować za krytykę pod cudzym wierszem, ale nie narzekam;]
no i wydaje mi się, że czego jak czego, ale szczerości na tym portalu nie brakuje...
:-]
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



że dziękuję za prawdziwy komentarz? Co ma do tego login? aaaaa że my razem tak? Porostu cenie sobie uzasadnioną krytykę.
tak, że wy razem:D
myślałam, że ktoś tu ma dwa nicki i się zaplątał
to się raczej nie zdarza - dziękować za krytykę pod cudzym wierszem, ale nie narzekam;]
no i wydaje mi się, że czego jak czego, ale szczerości na tym portalu nie brakuje...
:-]
mozesz mówić do mnie albert od dziś :D:D:D choć nie wiem co na to albert:D

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo ładny, czuły wiersz, pokazujący delikatne, ciche, kojące oblicze przyrody. Zdjęcie również mi się podoba. Jego głównym bohaterem jest światło, to ono jest esencją liryki obrazu i słowa.
    • @Mitylene Piekne!
    • @Mitylene piękny wiersz, słońce dodaje uroku:)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wróciłam jeszcze do wiersza, bo nieustannie we mnie rezonuje. Ten fragment mnie tak poruszył, że aż chusteczki higieniczne były w użyciu ;) Pokazuje odwagę prawdziwej miłości, bliskość w której znikają bariery ego i wewnętrznych cieni - jest pełnia, bezgraniczna akceptacja - nie tylko tej drugiej osoby, ale przede wszystkim - i, co najważniejsze - tego, co jej obecność, jej czułość, jej oddanie - w nas otwiera. Intymność jest jak uruchomienie w partnerze (partnerce) wibracji. Na jednej, zestrojonej, idealnie zsynchronizowanej częstotliwości oboje mogą osiągnąć stan harmonii, jedności, szczęścia.  Niezwykle istotne - aby tak się stało, te wibracje muszą być przyjęte, jak ziarno zasiane w ziemi. :) "nie cofnie dłoni" - czyli właśnie przyjmie, nie będzie się obawiał, że one staną się przyczyną jego rozsypania, że "uśpione struny" zabrzmią fałszywie, niepokojąco, jak kroki intruza :)  
    • Las pachnie szeptem wiatru czule budzącym ze snu drzewa dawno wydeptane ścieżki zmieniły kierunek szukając kolorów w światłocieniu trawy pomiędzy konarami niebo wypełniło się błękitem wabiąc ptaki okruszkami zieleni słowa umilkły głaszcząc ciszę promieniami słońca i wonią muzyki.   Autor fotografii. Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...