Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Miłość

Trucizna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Trucizna

Trucizna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Wewnątrz ciebie
wewnątrz mnie
lęgną się
larwy mniej paskudne

Wbite w oczy mroku
dłonie splątane drutem
obnażają kły w uśmiechu
usta zlepione słowami
rozcinają chłód wieczoru
bezgranicznie rozdrapując rany
krople wzroku przemierzają bezustannie
skórę splamioną niedotykiem
obsesyjnie szukającą bliskości

Cała umazałam się krwią
mojego własnego nieszczęścia
zarżniętego przez ciebie
upuszczonego na dno istnienia
nurzam się w drobinie światła
która została po tobie
wróć
moje marzenie z iskier magii
cały świat ze strzępów snów

lubię latawce

lubię latawce

Opublikowano
Opublikowano

nie bardzo paśkudne, momentami mniej kiczowate (np. z tymi mniej paskudnymi larwami - świetne!)
ale momentami niestety bardzo konwencjonalne, przewidywalne, nagminne (ups, chyba cała reszta :P)

poza tym, wydaje mi się, że pomieszały się peelowi intencje
skoro teraz, po rozstaniu jak insynuuję, jest lepiej (larwy mniej paskudne:P)
to po co...

dobra, zakochani mają swoje prawa i swoje racje :P
nevertheless, tekściu do poprawy

pozdrawiam, angie

Nikodem_Ópatowski

Nikodem_Ópatowski

Opublikowano
Opublikowano

Wiersz rozumiem tak:Gdy peel jest sam to ma do czynienia z krwia itp , a miłosc to ta iskierka magii.Pierwszą zwrtoke mozna różnie interpretować:a) Ciebie i mnie=razem, a zatem miłość to larwy mniej paskudne(ale zawsze larwy), ehh to mi się nie widzi,jest ciekawe , ale nie moę się z tym zgodzić.b)jesli to jest jednak o smaotnośći, to znowu larwy są mniej paskudne, a w miłosci pakudne:P.
No i jeszcze jest cos nie tak bo na końcu piszesz , że miłośc to magia:)Temat ciekawy,wykonanie też, ale za drastycznie jak dla mnie.

Pozdrawaim Łukasz(sive Nikodem)

Trucizna

Trucizna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Drastyczne? Czyli osiągnęłam zamierzony efekt, no może nie do końca...
Chciałam po prostu napisać o miłości beż 'różu, kwiatków i motyli' a jednak pozytywnie.
Jeśli bliżej przyjrzeć się wersom to tak naprawdę wiersz jest pozytywny i opowiada o dobrych uczuciach.
Martwe jest w nim tylko nieszczęście.
Ale każdy odbiera to przecież jak chce.
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Stukacz
      Uczucie

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Pamiętam mówiłeś, że tylko ja Że ponad wszystko, że po kres Mówiłeś… A muzyka smutno gra Tak smutno mi teraz jest   Pamiętam róże, uśmiech Twój Gdy mówiłeś… Teraz potok łez Z sobą sama toczę bój Mój uśmiech na zdjęciu sczezł   Dlaczego, gdy byliśmy tuż Ty w moje serce wbiłeś nóż   Już nie wiem, sama nie wiem jak Nie wiem… teraz tylko płacz i ból Tak smutno mi teraz, tak I gubię się w fałszu Twoich ról   Ile siebie ukryłeś przede mną Dlaczego nie powiedział nikt Że miłość nasza dla Ciebie – grą Na zawsze już mój uśmiech znikł   Mogłeś całym światem być Teraz trudno jest mi żyć   Zakochani, wszyscy mówili nam Wierzyłam, że Ty i ja to raj Teraz piosenkę smutną gram Daj mi choć nadzieję, daj   Ach, gdzie znikł serca żar Gdzie świetlisty oczu błysk I smutek nasz – to też dar U Ciebie i on znikł   Mogłam dać ci siebie – tylko to A między… kto był powiedz, kto   Tak trudno, gorzkie płyną łzy Nie mów nic, już nie Nie, to nie byłeś Ty Nie było mnie
    • Amber
      Lord Tim

      Przez Amber · Opublikowano

      @bazyl_prost   Dżin zapewne to działalność w.... poezji:) Pozdrawiam.
    • Wędrowiec.1984
      Refleksje o ciszy

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @Bożena De-TreCiszy się dzisiaj, w rozwrzeszczanym i ekstrawertycznym świecie, w ogóle nie docenia. Cieszę się, że istnieją jeszcze osoby, potrafiące to robić.
    • Bożena De-Tre
      Refleksje o ciszy

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      Refleksje o ciszy   Niektórzy mówią, że przeszłość nudzi. Marzenia są passe. A ja myślę… Słowa, gesty buduje się latami i wtedy tworzą się obrazy.   Między życiem a wiecznością zamieszkają w nas i zapełnią pustki, których nie znamy, bo marzenia są jak domki, ziarnka maku z pozoru takie same, a każde ma ciszę swą i inną paletę barw.   Czasami piszę, żeby zabić ciszę. Tak jak zabija się zwierzę? Zapytałby Mistrz gdyby żył. Nie… Tą, która boli, gdy widzisz jak z gniazda wylatuje ptak, a skrzydła jego zbyt wątłe, by unieść się mógł. To cisza, do której wracam po ciężkim dniu.   Wracają projekty widma. Słyszałam o furgonach porąbanych ludzi i boję się. Moja cisza to mój dom, pojony nektarem, co różne smaki ma. Jest jak makówka. Ziaren w niej wiele, a każde jedno… jedyne… najdroższe.
    • Christine
      Legenda o Welesie

      Przez Christine · Opublikowano

      @Berenika97   Świetnie się czyta. Nie znam mitologii słowiańskiej, a teraz poznałam Welesa. :) Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...