nemezis

[Antoni Slawbicki]

nauczyłem się twego imienia
przez przypadki losu odmieniam
niemożliwe zamieniam na drobne
małe leszczynowe orzeszki

wiara bywa zdradliwa
miłość ponętnie pijana
nadzieja wraz z deszczem odeszła
nim przeszła

wiraż życia, pustynia pustyni
koncert świerszcza, głusza i cisza
usypiają się zmysły i jaźnie
wyraźnie coś gaśnie

to nieprawda że miłość umiera
ona tylko odpływa w na niby
niebywale w noc mocy nabiera
i ulotnie powraca wierszem

[Marlett]

Antoś!
Biorę pierwszą i ostatnią strofę:)
PozdrawiaM.

[ot i anka]

mnie sie zupełnie nie podoba. szczególnie te rymy- nie wiadomo czy przypadkowe, czy celowe?
pozdrawiam i slodkich snów

[Michał Kowalski]

uuh, ciężko...

odmienianie przez przypadki losu to metafora wyjeżdżona jak kobyła feudalnej chłopskiej rodziny
i tu już nie chce czytać się dalej
ale
"na drobne małe leszczynowe orzeszki" - pojawiła się nieśmiała nadzieja, że wiersz ten ma być parodią, krotochwilą, hecą jakąś

dalej okazuje się jednak, że to niestety całkiem seriozne wynurzenia ("wiraż życia, pustynia pustyni" itd)
moim skromnym zdaniem jest to dzieło pośledniej jakości

pozdr

[BARBARA_JANAS]

Pierwsza zwrotka nawet, nawet, ale to za mało. Pozdrawiam

[H.Lecter]

wiara bywa zdradliwa
miłość ponętnie pijana
nadzieja wraz z deszczem odeszła
nim przeszła

Debiutantowi by nie przeszło a przecież debiutantem nie jesteś...?