cztery pory roku

[AgnieszkaMyślińska]

Przyszedłeś wraz z wiosną, gdy kwitły bzy.
Mówiłeś, że kochasz – chcesz ze mną być.
Były motyle, był słońca blask….
I księżyc świecił,
Gdy dzień już zgasł.


Nadeszło lato, a z nim pierwsze burze.
Czasem padało trochę dłużej…
W szarości nieba tworzyła się tęcza,
Dawała moc piękna, uśmiechu i szczęścia.


I przyszła jesień w nieszczerym złocie,
Zmieniła zieleń w uschnięte paprocie.
Drzewa gubiły powoli liście,
I nic nie było już tak oczywiste.


Potem spadł śnieg, ostudził emocje.
Było zimno,......
Choć świeciło słońce.
Ulepiony bałwan uśmiechał się radośnie,
I krzyczał wesoło – pokazałem wiośnie!!

Wszystko w życiu przemija,
Przychodzi wiosna,
Gdy kończy się zima.
Nie było teraz naszego lata,
Lecz pozwól jesieni
Świat złotem oplatać.

Pozwól liściom opuścić drzewa,
A zimą niech słońce me serce ogrzewa

[Rachel_Grass]

jesień nigdy nie jest nieszczera w swoim złocie. to złoto to najpiękniejsza rzecz, jaką przyszło mi w życiu zobaczyć (jak dotąd).

poza tym, nie za bardzo mi się podoba. takie kurczowe trzymanie się schematu.

pozdrawiam.

[AgnieszkaMyślińska]

jesień w nieszczerym złocie to metafora - złoto jest czymś pięknym, ale prawdziwe złoto
nie zrozumiałeś/łaś wiersza
nieszczere złoto oznacza że już nie jest takie piękne
cztery pory roku to 4 lata pewnej znajomości gdzie każda pora roku jest przypisana do jednego roku co można zauważyć na początku więc jesień w nieszczerym złocie daje wyraz przed końcowej fazy znajomości że istniała ale nie była szczera
ale ma prawo się nie podobać pozdrawiam
4zl za wiersz?
chyba piszesz kiepsko jak 4 zł