Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wolność

Krzysztof
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof

Krzysztof

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dziś ty ją masz
jutro nie masz

niczego nie możesz posiadać na zawsze
niczego nie możesz posiadać na własność
niczego nie możesz posiadać

dziś szare obłoki rozwijają się lekko na błękitnym niebie
dziś dwie czarne wrony lecą razem po błękitnym niebie
ku zachodowi słońca
do zachodu słońca ich już nie będzie

dziś ty ją masz

jak odpuścisz strach
zostaniesz na zawsze młody
trzymając jej dłoń w swojej dłoni

Magnetowit_R.

Magnetowit_R.

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




koncówka. przypomniala mi się nawiedzona piosenka Sztywnego Pala Azji bodajże - Polska. ty za wolność można też podstawić Zośka. i też bedzie. a wogóle to tekst dla jakiejs pseudoMTVpunkowej kapeli?
  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • FaLcorN
      Cat eyes..

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @KOBIETA Pomysłów mam wiele, więcej niż kości w ciele.   "Mówimy szeptem krwi łagodnej słuchając w sobie: niech w nas płynie, niech niesie - światło jak w roślinie prześwietli serc planety małe i obudzimy się słuchając szelestu chmur i grania wody."  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Nurty dwóch rzek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Simon Tracy    No tak, powoli się przyzwyczajam. :) Pozdrawiam. :) 
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 28. Nad Granikiem

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to niezwykle gęsty, surowy opis bitwy nad rzeką Granik (334 r. p.n.e.), pierwszej wielkiej wygranej Aleksandra Wielkiego. Nie budujesz pomnika „wielkiemu wodzowi”, lecz rozliczasz się z brutalnością wojny i tragizmem greckich losów. Świetny jest ten kontrast dwóch narratorów. Pierwszy czuje się zdradzony przez uciekających Persów i ścigany przez rodaków. Dla niego Aleksander nie jest bogiem, tylko „rzeźnikiem z Macedonii”. Drugi - macedoński gwardzista, profesjonalny ale został okaleczony psychicznie. Aleksander nie tyle prowadzi bitwę, co składa swoich (i cudzych) ludzi w ofierze własnej ambicji. Motyw bratobójstwa - To najmroczniejsza część. Historycznie Aleksander po bitwie nad Granikiem kazał wybić greckich najemników służących u Persów, uznając ich za zdrajców sprawy ogólnogreckiej. „Brat zabija brata - oto nasza Hellada” - to gorzki komentarz do jedności greckiej, która została zbudowana na krwi i nienawiści, a nie na braterstwie. Zakończenie jest przejmujące. Sugeruje, że trauma wojenna jest wieczna. Dla weterana to, co wydarzyło się „dawno”, wciąż dzieje się „dzisiaj rano”. Wspominasz Memnona z Rodos - dowódcy Greków u boku Persów, który miał plan pokonania Aleksandra. Nie pozwolono mu go zrealizować , czy „krzyk do wiatru” to symbol bezsilności rozumu? Super!  
    • Somalija
      Za blisko

      Przez Somalija · Opublikowano

      @[email protected] To prawda, czas zwolnić, krew mi, dziś z nosa poleciała...
    • KOBIETA
      W psychiatryku

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @hollow man   chyba, że tam pracuje:) chociaż może wtedy nawet trudniej, udowodnić;) pozdrawiam:)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...