przezornie

[Tova_Brink]

w wolnych chwilach
zszywam kosmos
oswojoną atmosferę samotności
na wypadek
oziębienia klimatu
nowego świata

[M._Krzywak]

Nie wiem, czy dobrze złapałem sens - widzę tutaj problem samotnego demiurga (a bardziej "krojczego"), stworzyciela, który był sam i ma świadomość tego, że takim pozostanie już na zawsze. Troszkę przeszkadza mi tutaj pierwszy wers - te "wolne chwile", bo co on robi, gdy jest zajęty? Ale powtarzam, mogłem źle odczytać tekst.
W każdym razie zmusił do myślenia i do pewnych skojarzeń. Brakuje mi trochę poszerzenia perspektywy, jakiegoś punktu zaczepienia.
Na plus.
Pozdrawiam.

[Tova_Brink]

zachciało mi się wiersza miłosnego własnej produkcji
spróbowałam i wyszedł mi wiersz, ale o dwóch niby związanych ze sobą, jednak nie współgrających, częściach
to powyżej jest wstępem do owego wiersza
część druga jest zdecydowanie zbyt mdła
o wiele korzystniej dla intro było je oddzielić

tego cukierka wrzucę za tydzień, dla dopełnienia;)

dzięki za wgląd

:-]

p.s. co robi? poznaje nowy świat:>

[Pancolek]

Chwile i samotność w tak krótkiej formie obok siebie... oj Tovuniu, Tovuniu ;)

[kasiaballou]

No, mnie ta mini przekonuje, czuję zagubienie i asekurację, taką autentyczną.
Pozdrówki.
kasia.

[Tova_Brink]

pewnie ameryki poezji nie odkrywam, ale zauważyłam, że małe formy korzystnie wpływają na mózg:>
przyda mi się

:-]

[Rachel_Grass]

mnie się podoba, chociaż czuję pewien niedosyt w rzeczonej mini. lekko powiało przeterminowaniem (za dużo terminów, dla wyjaśnienia :P).

pozdrawiam.

[Tova_Brink]

przeczytałam sobie ten wiersz, jakby nie był mój
doszłam do wniosku, że biedny jest ten człowiek, nie stać go na nowy kosmos...

dzięki
:-]