Nas troje ( czerwcowe nastroje)

[Paweł_Kolcaty]

Wielka lipa nas rozumie,
Jej kwiat każdy zbierać umie.
Nie potrzebna nam drabina,
Kulką gałąź się przygina,
Kwiatki skubie.

A w koronie pachnie rojem.
Ja się wcale pszczół nie boję!
Poudaję w chmurach ptaka,
Narwę kwiatów do przetaka,
Dla nas troje.

Tato pokazuje z bliska
Żar złotego paleniska;
Mama tuli do fartucha,
Szeptem do samego ucha:
- Chcesz braciszka?


W/R, 20 czerwca 2004 roku.

[Paweł_Kolcaty]

Dokopał pan autorowi że ojej. Takie pańskie zbójeckie prawo.

Zakwitły najwcześniejsze lipy. Czerwcowe nastroje cofnęły mnie kopę tat wstecz. Nie dla słów napisałem swój wiersz, a dla sensu. Sześciolatek może popełnić błąd fleksyjny (choć stary chłop nie powinien, ma pan rację).

Nie będę bronił słabości warsztatowych absurdalnymi wyjaśnieniami, jak się to panu zdarzało. Jest pan władny - proszę przenieść tekst do działu z wierszami dla początkujących.

[Paweł_Kolcaty]

No tak, jeśli przyjąć ten fragment za polityczną aluzję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

- marnie ze mną.
Skondinąd pańska prowokacja ortograficzna, panie Oyey także nie wróży dobrze. ;-) Więc drżyjmy wszyscy troje. :)