Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



to nie żart ani prowokacja
to "łe"
zapewniam, że kształt mego dzieła nie jest przypadkowy
ma swoje korzenie w przeszłości poetyckiej tego portalu
czy "łe" jest gorsze od "bla"?
zaprawdę powiadam: kto tak twierdzi na poezji nie zna się!

oto portal wybrany na pierwszy stopień wielkiego pochodu!

"łe" naprzód!
"łe" prowadź!

zastanawiałem się nad "łeł" ale uznałem, że przegadane

Czy "łe" jest gorsze od "bla"?
I tu ,styksie, muszę ci przyznać rację. Nie jest gorsze. Skoro "bla" utrzymało się w Z- ce (przyznaję z pokorą i wstydem) to "łe" też może..."łe" - prowadź!
Opublikowano

łe jest gorsze, bo bla, przynajmniej w języku rosyjskim i ukraińskim coś znaczy.

wiersz o treści

bla

byłby wielowymiarowy. Wyrażałby zarówno gniew, jak i bezsilność, nawiązywałby do kresowych korzeni naszej kultury i stawał okoniem w stosunku zarówno do nich, jak i do kultury współczesnej.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a nurz?
Nie zgadzam się z Twoją wypowiedzią.
''łe!'' wywodzi sie z gwary poznańskiej; o!
Zorientował byś się gdybyś przeczytał wcześniejsze komentarze.
Np. łe jery!
Dlatego plusuję ''łe''
PozdrawiaM.
Opublikowano

jery cofnęłyby tekst do czasów sprzed wokalizacji, do X wieku. Gwara poznańska, co tu dużo mówić, ustępuje językom wschodniosłowiańskim. Dalej obstaję przy bla. Poza tym bla ze względu na semantykę jest wyrazistsze.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a nurz?
Nie zgadzam się z Twoją wypowiedzią.
''łe!'' wywodzi sie z gwary poznańskiej; o!
Zorentował byś się gdybyś przeczytał wcześniejsze komentarze.
Np. łe jery!
Dlatego plusuję ''łe''
PozdrawiaM.

Śmiesznie, aż strasznie...
Opublikowano

H.Lecter
Czy "łe" jest gorsze od "bla"?
I tu ,styksie, muszę ci przyznać rację. Nie jest gorsze. Skoro "bla" utrzymało się w Z- ce (przyznaję z pokorą i wstydem) to "łe" też może..."łe" - prowadź!

przepraszam za "tykanie" ale tak mi łatwiej

nie masz sobie nic do wyrzucenia drogi Lecterze
zrobiłeś co należało

co było w Twojej mocy

takie "pomysły" jak "bla i łe" zasługują na jednakowe potraktowanie
kojarzą mi się nieodparcie z czystymi kartkami
banalne i tragiczne

a głos Marlett to chyba wyraz kobiecej (sądząc po ksywie i wierszach) przekory i jednocześnie poetyckiej złości

przy okazji - czytałem chyba sporo Twoich wierszy i uważam że są dobre i bardzo dobre
i - heeeeee - twoja ksywa dla nich słaba
przepraszam za tę uwagę
ale taki jestem

nie lubię psychiatrów-kanibali (hehehe)

ale to tylko moje zmartwienie

czytając Twoje wiersze zapominam o podpisie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ja styks powiadam: nie nic!
to "łe"
krzyk z serca
kwintesencja uczuć
ból na miarę galaktyk
świadectwo cierpienia

odrzucając "łe" odrzuca się samego siebie

odrzucenie "łe" to świadectwo zagubienia w bezkresnych otchłaniach wszechświata

smutek ogarnia mą duszę gdy widzę tych co nie pojęli prawdy "łe"

przejrzyj !

wołam z głębi mego ja

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Katarzyna Anna Koziorowska ... a ja  ja wierzę  póki iskra tli się  znów  zapłoniesz  ... Pozdrawiam serdecznie  Miłego dnia     
    • @Berenika97 Mnie ten wiersz uderzył, właśnie ze względu na rozdźwięk między dobrymi chęciami, a wewnętrzną rzeczywistością bohatera lirycznego. Myślę, że próbujesz przekazać informację o tym, że nie zawsze trzeba ból, smutek, tęsknotę - zagłuszać i zakrzykiwać. To jak zbyt wczesne zamknięcie rany, jeszcze nieoczyszczonej. W obliczu każdej straty, każdego cierpienia - jest taki moment, którego każdy potrzebuje i w którym staje twarz w twarz z własnymi emocjami. One są w tej chwili bardzo potrzebne. Nieważne, czy mają rację, czy są głupie, czy z punktu widzenia chłodnej logiki - mają sens. Po prostu przychodzą i trzeba je zaakceptować, pozwolić im wylać, jak rzece, a potem opaść, cofnąć się. Uciekanie przed nimi prowadzi do wytworzenia się różnych mechanizmów obronnych, które potem rzucają przysłowiowe "długie cienie" w życiu. Pocieszenie  to przede wszystkim obecność i podążanie za cichymi, dyskretnymi znakami, a nie wytwarzanie sztucznego zamieszania, w którym bohater nie słyszy siebie i nie może się sobą dostatecznie zająć. Nie wiem, czy męska perspektywa, to jest zawsze wybijanie klina klinem - chyba nie, choć może faktycznie, faceci chcą uchodzić za twardych i "nieprzeżywających". Na pewno myślą zadaniowo i tutaj widać element tej mentalności - cel do odhaczenia na checkliście. Chcą byś skuteczni, a nie empatyczni. Nie wiem, jak "mają"  inni ludzie, ale mnie takie gadanie "nie była dla ciebie", "tego kwiatu jest pół światu", itp, doprowadziłoby w takich okolicznościach do szewskiej pasji i kazałabym się wynosić takim przyjaciołom, przyjaciółkom. To jest moja sprawa, co przeżywam, jak to oceniam, jakie znaczenie miała dla mnie ta osoba i kiedy jestem gotowa na odzyskanie wpływu na swoje życie. Etap "alleluja i do przodu" to dopiero kolejne stadium, nie można go przyspieszać. Chyba ten bohater wiersza też tak w głębi serca czuje, ale może ból pozbawił go mocniejszego, zdecydowanego głosu.  
    • a więc to jednak słowik zakwilił wydłubując z czereśni robaka...
    • Z gardzieli obcej — obcy dobywa się ton i nocą sad zielonych czereśni  przemierza — choć — zda się:  jest znacznie wcześniej…  
    • @iwonaroma

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...