Zgłoś

@Leszczym   Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!

@beta_b   Wiersz bardzo przejmujący! Czuć w nim ogromny ciężar, ale też i odwagę - bo samo zadanie sobie tych pytań to już krok ku wyjściu. Pozdrawiam. 

@Waldemar_Talar_Talar   Wzruszające, jak obie sztuki - słowo i obraz - podają sobie tu rękę. Poeta daje malarzowi wiersz, malarz daje widzom płótno, a my dostajemy jedno i drugie. Mądra historia. :)  Pozdrawiam. : )

@andrew   Piękny, ciepły i mądry wiersz . Słowa naprawdę potrafią zbudować i zmieniać  na lepsze świat. Ale jak zwykle, zależy to od ludzi - czy potrafią z nich skorzystać?  Pozdrawiam. :) 

@Poet Ka   Ten wiersz to jak wejście do czyjegoś opuszczonego pokoju pełnego wspomnień. Pięknie namalowany obraz. Czytając, niemal czuje się zapach starych kartek, stygnącej kawy i kurzu z tej szopy. Wiersz jak "Martwa natura" utkana ze słów, które zatrzymały czas.  Niesamowity klimat. Odpowiadając na końcowe pytania - niektóre rzeczy chyba lepiej, żeby zostały już tylko między kartkami.  Piękny!  :)