Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Lipnica, dawno po objawieniach.

a nurz?
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

a nurz?

a nurz?

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Trudna sztuka bycia tylko w jednym miejscu na raz-
żeby się tak tego wyuczyć jak ksiądz, który przebiegając
palcami po paciorkach różańca na ławce za kaplicą
zaszedł mnie od tyłu. Ten obraz wyciągłem ze śmieci.
Kiedyś to cholerę ode wsi odwrócił, ale teroz ludzie lubią tylko to, co nowe.
A ja i tak wziąłem tę Matkę Boską i postawiłem w bocznym ołtarzu.
Mówi to tak, że przez chwilę wierzę, że staruszek rzeczywiście może
robić roszady świętymi pańskimi. Przez moment widzę, że granica tamtego świata
jest grubymi nićmi szyta. Chwilę rozmawiamy, potem znowu rozpływam się w fali miejsc,
wierzę w granice.

Ilionowski

Ilionowski

Opublikowano
Opublikowano

hoc sehr bjudiful gniot est.


kiedy sie człowiek zastanowi, co autor chciał powiedzieć, to okazuje się, że autor nie ma nic do powiedzenia, oprócz tego, ze życie ministranta nie musi być takie fajnie, jak to przedstawiają media. trzeba wstawać z rana i biec do kościoła i dzwonić, trzeba księdzu przygotować ornat, no i najgorsze jest to, że w kościele czesto jest zimno.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Ukorz, Wando godna wzroku!

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Mela, wyrodna Wando, rywalem?
    • andrew
      Ty Jesteś ...

      Przez andrew · Opublikowano

      ,, Pokładam nadzieję w Panu ,  ufam Jego słowu ,, Ps. 130 , 5    Ty jesteś Panie drogą    często wędruję  wśród chwastów  czasami nim wyrastam    a Ty  Ty sprawiasz  że staję się  ponownie kwiatem  na pięknej łące  gdy zdołam  Cię dostrzec    zawsze Jesteś blisko  gotowy poprowadzić  podajesz nie tylko rękę  Jesteś Światłem    Jezu ufam Tobie    8.2026 andrew  Niedziela, dzień Pański  
    • Toyer
      Jednej litery życie

      Przez Toyer · Opublikowano

      Czy gdybym napisał wszystkie słowa świata tysiąc razy kocham czterykroć przepraszam czy choć literkę jeszcze byś pokochała w alfabecie nie po kolei uczucia   alfa roześmiana w miłości omedze płaczące kropki w połowie zdania litery w środku są najpiękniejsze marzeniom już się nie kłaniam   palę myślniki wyrzucam przecinki w połowie tchu pytaniem krzyczę czy gdyby alfabet nie miał logiki miałoby sens jednej litery życie?
    • Charismafilos
      6. Prośba Luizy

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Berenika97 super! uwielbiam takie klimaty!!! Sam mam ich sporo w swoim życiu ;)
    • Leszek Piotr Laskowski
      Ewolucja wygodnictwa.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Ewolucja wygodnictwa"   Ucieczka z epoki spania pod chmurą, od chłodu, od deszczu, od gniewu natury — oto wygodnictwo, co w ciepłe dni nawet wpycha nas w asfalt i martwe mury.   Gdy człowiek pochylił się nad krzemieniem, zaiskrzył mu nagle przebłysk rozumu, wykrzesał z kamienia ogień i nadzieję, a koło potoczył — ku dziejom, ku tłumom.   Choć dłonie miał twarde, a życie niełatwe, choć mózg jego mniejszy od naszych rozmiarów, to myślą pokonał przeszkody surowe i zaczął budować swój świat ze swych czarów.   Niepiśmienni ludzie, bez ksiąg i bez trendów, bez ekranów, reklam, bez świata zmyślonego, tworzyli legendy, bogów i potwory — z lęku, z wyobraźni, z dobra i ze złego.   A my dziś tęsknimy za ciszą i lasem, za życiem prostszym, bez blasku przepychu, za chwilą, gdy można odetchnąć pod drzewem, odsunąć od siebie codzienność pośpiechu.   Lecz tylko na chwilę — na weekend, na moment, na spacer, na oddech, od miasta uciekać. Bo kiedy wieczorem przychodzi zmęczenie, to własne mieszkanie najmilej nas czeka.   Lubimy pająki — lecz raczej wśród liści, niech snują swe sieci z dala od domu. Much nie kochamy, choć przecież są po coś — lecz właściwie nie wiemy, po cóż i komu?   Wilgotny wieczór, chłód rześki i czysty, zapach mokrej ziemi, szum nocnego boru — to wszystko zachwyca… przez moment zaledwie, a potem pragniemy wrócić do domu.   Bo człowiek zwyciężył surowość natury, lecz w sercu zachował pradawne marzenie: by choć przez godzinę poczuć się dzikim, a potem — wygodnie — na kanapie leżenie.   Leszek Piotr Laskowski.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...