Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • aniat.
      Spotkanie

      Przez aniat. · Opublikowano

      @Radosław Dziękuję. Milo mi, że się podoba.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • piąteprzezdziesiąte
      L2

      Przez piąteprzezdziesiąte · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie, nie! Absolutnie nie o to chodzi. Wszystko jest super, ale jako wierszyk, nie limeryk. Ponieważ wg ogólnie przyjętych standartów brakuje nazwy geograficznej, koniecznie na końcu wersu! Ja umieściłam nazwę na początku i jakiś pan znawca poużywał sobie na mnie za to... A Tobie nikt nie zwrócił uwagi, dziwne. Pozdrawiam.    
    • Marek.zak1
      Wodo_spady

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Nata_Kruk Smutny wiersz po całości. Te blotki to pamiętam z brydża, jako najsłabsze karty. Blotki na drogę, czemu nie. Pozdrawiam
    • Berenika97
      Wodo_spady

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Nata_Kruk   Twój wiersz to niezwykła refleksja nad płynnością i nieuchwytnością czasu, która uderzająco kontrastuje z ciężarem codzienności. Jest tu napięcie między przyspieszeniem a przygwożdżeniem przez życie, które jednocześnie mknie i więzi. Świetne jest to wodo-spadowe kaskadowanie obrazów. Bardzo podoba mi się fraza o „kserokopii" kolejnego roku i „Tumanienie głów" jako gorzko-sarkastyczna diagnoza społeczeństwa. No i mocny koniec - „pył zamyka ludziom oddech" -to niemal fizyczne odczucie niemożności oddychania w tej rzeczywistości „sutych ław" i „gruzowiska myśli". Wiersz pełen symboli i możliwości interpretacyjnych. Podoba mi się. Pozdrawiam.  
    • hollow man
      portret malującej paznokcie

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Nata_Kruk Widziałaś na tym forum wszystko. Tonę dobrej poezji, tonę średniej i tonę słabej... Charaktery się przewijały, ludzie przychodzili, odchodzili, rozkręcali afery, kochali się i nienawidzili... A Ty sobie tak trwałaś...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...