Idę ku słońcu choć w tej chwili go nie widać

[bogdan piatek]

Poczucie jedności a zarazem wyobcowanie
Czuje sie związany z ludzmi
Choć z drugiej strony
Nie przystający do nich inny
Zgiełk szum ulicy szum mediów
Pada deszcz i grzmi
Idę chodnikiem jak
Starej piosence Czerwonych Gitar
Bez parasola z rękami w kieszeni
Dzwięk burzy mily memu sercu
Chciałbym panować nad żywiołami
Choć czasem nie panuję nad zmysłami
Jestem już całkowicie przemoczony
Ale już blisko do domu
Statystycznie rzecz biorąc
Do końca też już bliżej niż dalej
Nie wierzę statystykom
Wierzę w myśl która
Kształtuje przyszłość
I słowo które staje się ciałem