Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tak mi w duszy graj
mądrości o chwilach
bo każda ma imię

zamilcz struną swego głosu
niech polata wiatr po głowie
bo kto potrafi tak słuchać
jego wiolonczeli

otwarciem zmienia się płyta
gdy widzę ostry rock
zdejmuje buty i każe biec
za własnym ogonem
łapać szczęście

tańcząca sama
melodia spuszcza z tonu
jak na jednej strunie
stroję się weną

strudzony Mozart
po wiedeńskim koncercie
siadam pod jabłonią
moja cisza

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wiersz o próbie szukania nastroju w muzyce, wewnętrznej melodii grającej w duszy, oczekiwanie w ciszy na przybycie nieuchwytnej weny, aby ją pochwycić i usidlić w strofach. Czytając miałam wrażenie, że widzę nieuchwytne obrazy poczynań poetyckiej duszy.
Podoba mi się takie tworzenie...i ta cisza pod jabłonią. Musi być super tak sobie w zadumaniu posiedzieć w sadzie. To idealny klimat dla liryki.
Bardzo na tak po niewielkiej kosmetyce warsztatowej (moim zdaniem).
:)))
Z rozmarzeniem pozdrawiam
-teresa
Opublikowano

Uff, bardzo chciałbym odwzajemnić komentarz, więc trochę się nad tym wierszem poznęcam :>


tak mi w duszy graj
o mądrości chwil bo każda ma imię

zamilcz struną swego głosu niech polata wiatr po głowie nie wiem na co je wymienić. Chyba najsłabsza zwrotka - mało
bo kto potrafi tak słuchać odkrywcza. Nie wiem, czy nie wywalić w całości.
jego wiolonczeli

otwarciem zmienia się płyta
gdy widzę ostry rock
zdejmuje buty
każe biec
za własnym ogonem
łapać szczęście

tańcząca melodia na jednej strunie
stroję się weną

strudzony po wiedeńskim koncercie
siadam
moja cisza



Takie jest moje widzimisię :P

Reasumując, tekst wjechał mi na ambicję, bo sam kształcę się muzycznie, dlatego nie zatrudniałbym w takich wierszach Mozarta, tudzież tak wielu muzycznych odniesień. Brakuje mi trochę spektakularnych metafor, nietypowych point, ale tekst jest dobry :P
W sumie in plus.
Pozdrawiam cieplutko!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No cóż dziękuję, przy którejś strofce napisałeś że tak jest bardziej domyślnie, ale moim zdaniem powinno byc w odwrocie. Spektakularnych motywów nie ma, ale wiersz z muzyką w brew pozorów też mam mało wspólnego
pozdrawiam serdecznie i dziękuję za plusa i wizytę:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @obywatel Ciekawy - inspirujący !!
    • @Omagamoga   Dziękuję za tę odpowiedź i rozumiem frustrację, którą za nią słyszę. Mam wrażenie, że mówimy o dwóch różnych znaczeniach słowa „system". Ty piszesz o systemie w sensie szerszym - władzy, instytucji, które chcą kontrolować i uciszać niepokornych, wybitnych ludzi. I masz w tym rację.   Ja natomiast miałam na myśli konkretnie system oświaty w Polsce – np. sposób finansowania zajęć dodatkowych. Nakłady na wsparcie dzieci z dysfunkcjami są znaczące, co jest słuszne. Ale dzieci wybitnie zdolne są traktowane po macoszemu, bo panuje założenie, że „poradzą sobie same". A jak dobrze wiemy – wcale nie zawsze sobie radzą. Często nie  otrzymują żadnej propozycji rozwijającej ich  talenty czy zainteresowania. 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      No właśnie - psycholog szkolny już odpowiednio by zaszufladkował.  W pierwszym roku mojej pracy poznałam ucznia z klasy czwartej, który zawsze się dziwnie uśmiechał, jak ktoś go upominał. Był to bardzo zdolny chłopiec, który uwielbiał wszystko rozkręcać i sprawdzać , co jest w środku. Więc często bywał na "dywaniku". Kiedyś go zapytałam, co czuje, jak słyszy ostre słowa pod swoim adresem? Odpowiedział, że się boi i mu w środku coś "drży" , dopowiedziałam - i się uśmiechasz wówczas. Tak - przyznał. Ewidentnie była to jego reakcja na stres - i to dziecko nadal nie otrzymało żadnej pomocy przez "system". Ani psychologicznej, ani dydaktycznej.  Kupiłam mu pozytywkę - miał zadanie, ustalić jak działa jej mechanizm:))) Mam nadzieję , że nie zanudziłam.  
    • Jabłko: Jestem pełne słodyczy. Pomidor: A ja mam treściwy smak. Jabłko: Posiadam piękne kształty. Pomidor: Raczej ja – naśladujesz.   Trwał spór, postanowiłem zbić pomidor i jabłko na keczup oraz przecier.      
    • życie to droga pełna drzew i gwiazd to droga która ciągle uczy nas   życie oceanem zdarzeń marzeń snów i łez bez nich życie byłoby jak smutna twarz
    • @Anna1980 ładnie i zwiewnie i tak naturalnie wyszło :) Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...