****

[pawel13]

Pod moją bramą nie stał nigdy żaden człowiek jedynie kot
Przebiegł ale to chyba nie jakaś metafora
Tylko zwierzę o wielu uszach i kilku ustach

Patrzyło na mnie słonecznymi ślepiami
Mówiło drugą z warg że ciężko żyć
Pod bramą zakurzonym chodnikiem
Trzeba się okrywać

Do dziś nie mogę otrząsnąć zdziwienia
A nastroszony kark mówi
Przecież codziennie dostawał jeść
W pierwsze usta od dołu
Zaś chłód -
- Wszak żyjemy na gorącej riwierze

[19 lipca 2008 r.]

[Bianka 1]

mamy "przebiegł" coś jednorazowego a potem "dostwał jeść" czyli czynność powtarzaną, pora wybrać czy on tam był raz czy bywał:)

Pozdrawiam.

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Całość interesująca ale końcowych dwóch wersów nie rozumiem i wydają się zbędne. Może jakaś wskazówka...

Serdecznie

[Ilionowski]

jedyny komentarz, który byłby adekwatny do tego tekstu musiałby wyglądać tak: "uaaahhhh, no i co z tego?"

poezja ma do mnie mówić, a nie gadać, beblać, czy bełkotać. jest takie starosłowiańskie rozróżnienie na Gespraech - Gerede, warto się nad tym zastanowić.

[pawel13]

pod postacią kota może odczytać wiele osób czy sytuacji... a co do zmiany czasu, czy przebiegnięcie kota nie może wzbudzić wspomnień?

[czarna porzeczka]

może

[vertigo godna]

ale czy musi?

[pawel13]

nie musi ale może a więc nie ma przeciwwskazań