Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

otwarte oczy
przemknął szybko
pośpieszny
do morza

kolega bez bagażu
w samym swetrze

łyka ślinę
raz po raz
przydeptuje
niecierpliwy

a zegar swoje wie
i nie pośpieszy

obawa schowana
na ławce jak peron
długi i końca
nie widać

pociąg będzie
dopiero jutro

Opublikowano

dobre. :) Treść ciekawa, ale mnie jakoś bardziej forma pociągnęła bo się rzeczywiśącie z pociągiem czy może jazdą samocohdu kojarzy i wyrazy, śłowa, metafory niczym ludzie, któzyszykują się na wyjazd na wakacje... :)

ładny, lekki przyjeeny

+

pozdr.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




przemknął pośpieszny
do morza kolega
bez bagażu
w samym swetrze

łyka ślinę
raz po raz
przydeptuje
niecierpliwy

a zegar swoje wie
i nie pośpieszy

obawa schowana
na ławce jak peron

pociąg będzie
dopiero jutro

Tak bym to widziała, aby pozbyć się oczywistości.
"Końca nie widać" - skojarzyło mi się z Szymonem Majewskim :)
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




przemknął pośpieszny
do morza kolega
bez bagażu
w samym swetrze

łyka ślinę
raz po raz
przydeptuje
niecierpliwy

a zegar swoje wie
i nie pośpieszy

obawa schowana
na ławce jak peron

pociąg będzie
dopiero jutro

Tak bym to widziała, aby pozbyć się oczywistości.
"Końca nie widać" - skojarzyło mi się z Szymonem Majewskim :)
Pozdrawiam
Pani Basiu - dobrze się skojarzyło:))) Pozdrawiam i dziękuję :)) EK

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam.  @petros @Leszczym @piąteprzezdziesiąte @APM @violetta @FaLcorN Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...