Szczęście

[carolajn]

Słyszę szept Twego głosu
rumiane policzki dostrzegam
posiadasz w sercu sposób
który kreuje kawałek nieba.

Chciałabym być istotą
do której wzdychasz nocami
układasz melodię słodką
wodząc po strunach palcami.

Oddałabym wiele za Ciebie
bo Ty pokazałeś mi drogę
położyłam w sercu u siebie
Twą wyjątkową osobę.

Szczęściem stałeś się dla mnie
nadzieją na lepsze jutro
spowodowałeś ukradkiem
przestało być bardzo smutno.

[Ilionowski]

wiersz, by był wierszem nie musi być rymowanką.

[halcia]

Dla mnie sie podoba pisz a ja bede czytala,pozdrawiam:)

[Tova_Brink]

cukierki!
cztery cukierki!
za dużo na raz:|

w pierwszej strofie to:

posiadasz w sercu sposób
który kreuje kawałek nieba.

jest dobre, w stosunku do całości

Słyszę szept Twego głosu
ja wiem, że szeptać mogą drzewa, fale, jednak tutaj to dopowiedzenie jest zbędne

Szczęściem stałeś się dla mnie
nadzieją na lepsze jutro
spowodowałeś ukradkiem
przestało być bardzo smutno.

dopiero za piątym czytaniem zaskoczyła mi końcówka tej strofy
raczej to jest niegramatyczne

:-]

[Martin Pan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Sposób który kreuje" też niewiele ma z gramatyką wspólnego... A z logiką tym bardziej. Winno być "sposób kreacji..." albo "sposób na...". Wiem, że niby jest ta licentia poetica, ale w tym wypadku działa na niekorzyść. "Sposób który kreuje" brzmi dość koślawo.

Pozdrawiam.

[Tova_Brink]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nawet racja, tyle, że mnie bardziej chodziło o sam pomysł i o to, jak wypadł na tle całości
właściwie, Martin, Twoje propozycje wprowadzają trochę...hm, sztywniactwa:D

kurczę, bo się zatopię w tym fragmencie:P

baj

:-]

[Rachel_Grass]

nihil novi, że tak pozwolę sobie zabłysnąć.