Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie ma cię na bilbordach
pierwszych stron rozpusty gazet

mediów nie wzruszasz balsamem
pachnącego jutra
skremowane słońce czuje się lepiej
niż ty

*poltergeist z zaświatów
rozgrzeszamy grzech
szarpiąc światło
jak dziki zwierz w zagrodzie

nadgryzione lasso Diabła


Bóg wyciąga moje ciało za nogi
bym odnalazł nowy cień


(*Poltergeist (z niem. "hałaśliwy duch")

Opublikowano

Chyba przegapiłem w W. Dobry wiersz. Podoba mi się sposób zapisu pierwszych czterech wersów.
Z "rozpustą" można tutaj pokombinować na różne sposoby (jak to z rozpustą;), choćby tak:

nie ma cię na bilbordach
pierwszych stronach gazet

rozpusty mediów nie wzruszasz balsamem
pachnącego jutra

Świetna pointa, do myślenia... tylko ciało.(?)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Czytałam i komentowałam w W.
Podtrzymuję opinię.
Jeszcze dorzucę coś do pointy.

Bóg wyciąga moje ciało za nogi
bym odnalazł nowy cień


Zamysłem Boga jest towarzyszyć nieustannie,
nawet jeśli zdarzy mi się zagubić w chaosie,
odnajdzie i poprowadzi mnie dalej (całą!)
lub weźmie na ręce i złączy we wspólnym cieniu.

Jeszcze jedna krótka myśl:
ciągle zaczynam od nowa,
chociaż często upadam...

Tomku, bardzo dobry wiersz.
:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


... spodobał mi się zapis pierwszych słów, wg pomysłu HAYQ'a, oczywiście wiersz jest Twój Tomku i wcale nie musisz zmieniać.
Fajnie stapia się tytuł z puentą. Ogólnie jestem na plus.
Pozdrawiam... :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



trochę się czytało trochę oglądało trochę opowieści się wysłuchało
czyli jednym słowem kiedyś tam 'zaintrygował swoim zachowaniem'
no aż w końcu się znalazł
może jeszcze się znajdzie gdzieś

dzięki za wzgląd/

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Jacku, bardzo dziękuję za te słowa - czytam je z ogromnym wzruszeniem. To, co napisałeś o „napięciu między materią a tajemnicą", trafia w sedno tego, co próbowałam wyrazić. Rzadko zdarza się, żeby ktoś tak dokładnie i czule odczytał każdy element wiersza. Twoja uwaga o „przystaję w sobie" szczególnie mnie poruszyła - to właśnie ten moment ciszy, o którym piszesz, był dla mnie kluczowy. Dziękuję, że poświęciłeś tyle uwagi i serca na przeczytanie i zrozumienie. To bezcenne. Często  też wracam do tego tekstu:  " Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. (1 Kor 13, 1-3)   Z wdzięcznością i serdecznością pozdrawiam.      @andrew   Bardzo dziękuję! Jakie piękne obrazy! Szczególnie „krwiobieg jak górska rzeka".  Pozdrawiam. :)  @bazyl_prost   Tak, dokładnie - bez niej wszystko tylko funkcjonuje, ale nie żyje. Dziękuję! :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 miłość jako konstruktor wszystkiego co żywe 
    • @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dokładnie tak - ta „martwa tkanka przyzwyczajeń" to chyba coś, co wszyscy znamy. Pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Tak, to smutne, jak wielu ludzi tkwi w tym mechanicznym trybie. Mam nadzieję, że wszyscy kiedyś znajdą miłość, która rozświetli ich codzienność. Dziękuję za refleksję i pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Leszczym   Świetna ta mieszanka melancholii i sarkazmu. Poeta jako ktoś zmuszony do grania roli wyklętego, bo innej gry system nie przewidział. A ta konkluzja o empirystach - cios w samo serce pseudo-obiektywności. Gorzkie i celne.
    • @Berenika97Ogromnie dziękuję :) Jak zwykle obrałaś mój wiersz z tkanki słów do szkieletu :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...