nasze światy są doskonale rozłączne

[Łukasz Ferchmin]

kiedy mój wzrok nieopatrznie pada pod twój kaptur
nie mogę znaleźć pod nim znajomych uczuć a przecież
zawsze fascynowały mnie kaptury jak klasztorna pleśń

odległość między nami nawarstwia się geologicznie
i aroganckie odwierty badawcze są równie bezcelowe
jak chwilowe niszczycielskie erupcje dobrej woli

a przecież słyszymy i widzimy mniej więcej to samo
dlaczego ten sam dźwięk dręczy lub pieści dreszczem
a ten sam strumień fotonów olśniewa albo oślepia?

zupełnie jakby młoteczki i kowadełka te same sygnały
przekuwały na różne bajki i przez trąbki Eustachiusza
ogłaszały szarej masie jedną z wersji jako tę jedyną

to niezwykłe – nasze światy są doskonale rozłączne
może więc enigma dźwięków obrazów zapachów
jest listem poleconym do naszej wyłącznej (ś)wiadomości?

nie mam w zwyczaju czytać cudzych listów a zwłaszcza
tych od Boga nie znam ich i faktycznie nie mogę powiedzieć
nic o złożoności zdań czy zapachu zapisanych kartek

wiem za to że kiedyś ranking pierwszeństwa stanie na głowie
więc ja też na niej staję by poczuć szacunek dla twojego
podłego świata – sumienie twierdzi że tak mu wygodniej

[Mirosław_Serocki]

Oprócz poparcia dla Ewy w sprawie przegadania uważam, że tekst jest niezły. Idziesz, Autorze, w dobrym kierunku.

[Łukasz Ferchmin]

witam Pani Ewo,

wyjaśnianie wierszy to najgorsze, co może zrobić autor, zatem pozostaje mi tylko zaprosić Panią do ponownego przeczytania wiersza. może cuś jednak zaświta :)