Niefortunnie

[Mr._Żubr]

znam taką zabawę
służy do wirowania w głowach
i to wszystko dasz wiarę?

ktoś dziwny i nieprzystający
mógłby to nieopatrznie nazwać
miłością na którą nikt nie liczy
nikt z tu obecnych

jeśli już

ta nieopatrzna miłość jest jaszczurką
ona robi wszystko wiedziona instynktem
wiesz taka śliska i ruchliwa
i ma rozdwojony język

czasem bywa tak
że plan się zmienia
komuś zdarza się traktować
akt jak normatywny

nie mnie
ja mogę co najwyżej
zwiększyć ostrość

[lubię latawce]

a na teledysku to jesteś w białej, czarnej czy czerwonej koszulce? ;-)
wierszyk chyba fortunnie ;P

andżela

[Mr._Żubr]

W czarnej.
Jak forunnie, to dzięki:)
Pozdrawiam

[lubię latawce]

jak w czarnej to jeszcze plusika dołożę :P
siem.

[Mr._Żubr]

Mimo wszystko, wolałbym tu dostawać plusy za wiersze, ale i ten przyjmuję z wdzięcznością:)
Dzięki;]

[lubię latawce]

ajć, of coz, że za wierszyk (tylko miła chciałam być :p)
no cóż, ostatnio mi nie wychodzi :P

bye ;(

[Drax]

Zacznę od interpretacji na chłodno.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

* Mamy tu do czynienia z przerzutnią, i.e. wyłamaniem się z typowego dla reszty utworu zapisu: 1 wers - 1 zdanie (ew. równoważnik lub część zdania złożonego). Służy to chyba podkreśleniu wagi słowa "miłość" - o niej przecież jest wiersz... Chyba, że się mylę ;)

**[urzeczony] "akt" - tu oczywiście: stosunk płciowy (celowo używam tak suchego określenia, bo i tak go traktuje podmiot liryczny).

"akt normatywny" - źródło prawa; źródło praw i obowiązków, jakim jest dla owych "dziwnych i nieprzystających" akt (w znaczeniu jednego wyrazu).

Zachwyt mój wynika z tego, jak suchy termin nawet z takiej dziedziny jak prawo może znaleźć sobie miejsce w utworze poetyckim. Gratuluję, ja bym chyba na coś podobnego nie wpadł; może dlatego, że prawem zajmuję się na codzień ;) [/urzeczony]

Podsumowując interpretację: podmiot liryczny jest młodym człowiekiem. Wskazują na to zarówno sposób wysławiania się, jak i fakt, że najwyraźniej dopiero co dowiedział się co nieco o dorosłym życiu ;p Ów młody człowiek widzi w "tym" wspaniałą zabawę, źródło mocnych wrażeń. Co więcej, za "dziwnych" ma wszystkich tych, którzy widzą w akcie miłosnym (przepraszam, podmiocie, ja też należę do tych dziwnych :D) coś więcej. Uważa, że ta ich "miłość" jest ślepym podążaniem za instynktami. On ocenia życie chłodno i nie daje się zwieść dziwnemu uczuciu, które w jego przekonaniu tylko zwodzi na manowce (rozdwojony język -> wąż -> zakłamanie, podstep, zło - ten wers też mie urzekł ;) gratuluje pomysłu).

Podmiot liryczny jest dumny z powyższych odkryć (chwali się nimi komuś, może przyjacielowi, obaśniając porzy okazji "pułapki" związane z seksem. Ma się za "oświeconego" (owo dumnie: "nie mnie" - w tym miejscu niemal widze jego mine i wypiętą pierś ;)) i nie dopuszcza myśli, że ci "dziwni" mogą mieć w jakimkolwiek stopniu rację.

Owa uwydatniona duma, wydaje mi się, znamionuje ironiczne nastawienie Autora do podmiotu lirycznego. Tym samym wiersz staje sie dla mnie próbą pokazania niezgody Autora z przedstawioną posatwą życiową wielu młodych ludzi. Dzięki, mości Żubrze, wiersz niezmiernie mi się podoba; dam plusa, a nawet dwa.

Od strony technicznej: wyrzuciłbym jedyny znak zapytania - jest moim zdaniem niepotrzebny. Retoryczne pytanie jest na tyle popularne, że każdy czytelnik sam go sobie tam wstawi. A jak nie... to tym lepiej, bo wiersz będzie bardziej wieloznaczny ;) Gratuluję dobrego utworu.

Pozdrawiam,
Drax

[Mr._Żubr]

@lubię latawce
Nie martw się, to ja jestem zgryźliwy ostatnio:P
Pozdro, uszy do góry

@Drax

Twoja interpretacja po części bardzo zbieżna z moim zamierzeniem, po części niekoniecznie. Nie zgodzę się tylko z tym fragmentem:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Najbardziej nasze interpretacje zbiegają się jeśli chodzi o ogólną sytuację, mniej w kwestii charakterystyki peela, ale cóż, treść wiersza jest podobno pośrodku.

Nad znakiem zapytania myślę i nie mogę się zdecydować.

Dzięki za interpretację, cieszę się, że wiersz przypadł do gustu.
Pozdrawiam

[Drax]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ha, może to dlatego, że ja do takiego podmiotu lirycznego byłbym negetywnie nastawiony. Przelałem tym samym własne poglądy na Autora i zobaczyłem w wierszu bardziej to, co chciałem zobaczyć, niż to, co tam faktycznie było. ;)

Pozdrawiam,
Drax

[Emu Rouge]

znam taką zabawę
służy do wirowania
w głowach i to wszystko
dasz wiarę

ktoś nieprzystający mógłby
nieopatrznie nazwać to miłością
liczyć choć nikt nie liczy
nikt z tu obecnych

jeśli już

ona jest jaszczurką
wiedzioną instynktem
śliska i ruchliwa ma rozdwojony
język

czasem bywa że plan się zmienia
zdarza się traktować
akt jak normatywny

ja nie
mogę co najwyżej
zwiększyć ostrość

co do interpretacji, dla mnie jest stosunkowo;p oczywista. podoba mi sie akt normatywny. czyta sie troche ciężko. ja bym to przepisała, mała propozycja wyzej. póki co, to nie jest to dla mnie do końca wiersz, bardziej luźny zapis pewnych zamysleń, moze faktycznie jakiegos monologu pl'a do kumpla. Do mnie i trafia i nie trafia;|
pzdr ciepło:)
aga

[M._Krzywak]

Czemu nie do Z?

[Gość]

"taka" - "ruchliwa"
nie brzmią blisko siebie zbyt dobrze

do tego

wyraz "bywa" nie potrzebnie wtrąca rym

"akt jak normatywny"

znów: "akt" - "jak"
powodują problem nakładania się brzmieniowych bliskości na siebie
gdyby powiedzieć tak: "aktem normatywnym" zamiast: "akt jak normatywny"
- na mój marny rozum - lepiej

Treść jest dla mnie rozlazła, choć chyba rozumiem, co autor chciał powiedzieć. Kojarzy mi się z płytą/okładką: Marillion "fugazi", wszak tam chodzi o kobietę i o kameleona, który rozdwojonym językiem włada. Włada także rozdwojeniem - "miłość". Oczywiście pseudomiłość, której widzę dopełnienie w ostatnim słowach:

"ja nie
mogę co najwyżej
zwiększyć ostrość"

Zwiększyć, to można płonień pod zupą na piecu - nie uczucie. Jeśli potrafisz regulować rzekomą miłość, miej pewność, że jest ona fałszywa.

Tyle marnych myśli z mojej strony
Z wierszami jest tak, że nie można o nich powiedzieć czy dobre czy złe. Mogą jedynie skłonić cię do refleksji.

kłaniam się

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ha, może to dlatego, że ja do takiego podmiotu lirycznego byłbym negetywnie nastawiony. Przelałem tym samym własne poglądy na Autora i zobaczyłem w wierszu bardziej to, co chciałem zobaczyć, niż to, co tam faktycznie było. ;)

Pozdrawiam,
Drax
Tak jak wspomniałem: treść wiersza jest pewnie między nami - autorem i Odbiorcą, ale postawa autora niech nie ma tu znaczenia, skoncentrujmy się na peelu:P

Pozdrawiam

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja bym tak tego jednak nie przycinał, lubię trochę 'przegadywać'. Fajnie, że akt normatywny przypadł. Ok, monolog peela, ale dlaczego do kumpla?
Pozdrawiam, dzięki

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję ślicznie, ale nie. Przynajmniej nie tym razem. Jeden akt normatywny to za mało.
Pozdrawiam

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I Ty skłoniłeś mnie do refleksji. Kilku co najmniej, zwłaszcza jeśli idzie o dobór słów w tym wierszu. A co do słów, które tu pogrubiłem - nie chodziło o regulowanie rzekomej miłości. Absolutnie.
Dzięki i pozdrawiam

[Drax]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wskazuje na to sposób wysławiania się pdomiotu lirycznego:
[quote]i to wszystko dasz wiarę?
[quote]znam taką zabawę
- to mi przywodzi na myśl nastolatka chwalącego się kumplowi jakims nowym "odkryciem" ;)
[quote]ktoś dziwny i nieprzystający
- podmiot liryczny identyfikuje się z pewną grupą, której przeciwstawia "dziwnych i nieprzystających". Nie potrafię tego dobrze uzasadnić, ale odnoszę wrażenie, że zalicza do tej grupy również rozmówcę; świadczy o tym ogólnie "koleżeński" ton wypowiedzi.

Poza tym niewyszukany język i słownictwo wskazują na osobę młodą. A ton "przechwalania się obyciem", wiedzą przemawia za tym, że mówi do kogoś, z kim jest w bliższej relacji, "na ty". Jeśli nie kolwga, to może młodsze rodzeństwo?

Pozdrawiam,
Drax

[Mr._Żubr]

Kurczę, nie tak to miało być:/
A gdzie jest widoczny ten ton 'przechwalania się'?

[Drax]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No nie wiem, ja tak to widzę; nie znaczy to, że tak widzą i inni. A przechwałki? "Znam taką zabawę" i przede wszystkim końcówka w stylu "oni wszyscy są głupcami - nie ja..." Wydaje mi się, że ta inwersja jeszcze potęguje wrażenie.

Poza tym od słów "jeśli już" zaczyna się fragment, w którym podmiot liryczny zaczyna wręcz "pouczać" rozmówcę o tym, czym "tak naprawdę" jest miłość (jego zdaniem, rzecz jasna). Takie wrażenie, nie potrafię tego lepiej wytłumaczyć :(

Aha no i jeszcze to "wirowanie w głowach" - umknęło mi poprzednio :D Ten kolokwializm też mi pasuje do młodzieńca rozmawiającego z kolegą ;) Ale to tylko impresje Draxa, który za uatorytet w dziedzinie interpretacji żadną miarą uchodzić nie zamierza ;)

Pozdrawiam,
Drax

[Mr._Żubr]

Emu Rouge również widzi tu monolog do kumpla. No nic, dzięki za wskazanie tych miejsc:)
Pozdrawiam