Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Pokój północny (ten ludziom dobrej woli). Na podłodze chwila zwłoki.
Ze ściany naprzeciwko okna wyskrzela łeb ryba z wargami
które wypluły przynętę o Kocie Anegdocie. To tutaj



***
o Kocie Anegdocie pierwszy napisał Wariat z Krakowa:


Kocie Anegdocie
siada na płocie
łapie myszy
jak inne koty.
Ot, mysz i płot,
a na nim kot -
tyle, że nie odmienia się przez przypadki.

Napisał, podszedł do okna. Wyjrzał i zwariował.


Zabrano go rano z wielkim trudem, bo cały tonął już w brudzie.
Na szczęście ktoś miał bosak, pewnie pielęgniarz Maciek
co to nigdy nie rozstaje się ze swoim bosakiem
za to z kobietami, owszem.

Kocie Anegdocie ktoś wziął potem na kolana,
podrapał za uchem, aż miauknął, odtańczył kankana
i zrobiono zdjęcie cyfrowym aparatem.
Patrzą w ekranik: widać pielęgniarza, przez rozporek gacie,
tylko Kocie Anegdocie nie ma?
"Jak to?", "Czemu tak?!"
"Bo to miał być poemat..."
- wychrypiał zbielałymi wargami Wariat.

Więc go zamknęli w Tworkach
i do dziś go poprawia.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Być może, Szanowny Andrzeju, być może. Choć czy to nie wszystko jedno w tym szczególnym, jak sugerujesz przypadku?


Jakby muzyk szalony
przejął niebieski batut -
wyrwał z ręki banknoty
lichwiarzowi na targu,
konarem rzucił w audi
proboszcza i pastora
a dziewuchom w parafii
sukienki poturbował!

Wreszcie dopadł żebraka
na przykościelnych schodach
i... zawył zrozpaczony
bo nie miał za co złapać.



Pozdrawiam ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Być może, Szanowny Andrzeju, być może. Choć czy to nie wszystko jedno w tym szczególnym, jak sugerujesz przypadku?


Jakby muzyk szalony
przejął niebieski batut -
wyrwał z ręki banknoty
lichwiarzowi na targu,
konarem rzucił w audi
proboszcza i pastora
a dziewuchom w parafii
sukienki poturbował!

Wreszcie dopadł żebraka
na przykościelnych schodach
i... zawył zrozpaczony
bo nie miał za co złapać.




Pozdrawiam ;)

- wiej wietrze, wiej! pisz się, poezjo, pisz!
-wszystko jedno.miło czytać dobre wiersze, was obu.
-czekam na wszystko, co wychodzi z pod waszego kliknięcia.zostanę przy liczbie mnogiej, czemu nie. liczy się wasze dzieło.mojego entuzjazmu starczy na was dwóch, trzech...nie ważne ilu. problem tylko z noszeniem na rękach, z jednym damy radę(ja, amorozzo, adolf i jeszcze kilku) dwóch na raz.., nie wiem, nie wiem.;)

pozdrowienia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


O tak, wiatr potrafi pisać najwspanialsze erotyki :)


i a t r w s u k n
w d z i
i e
WC
z y
n y


Żeby tylko obu, choć przyznam szczerze, że osobiście... nie piszę. Milczę, jak ten tam:


Vice versa

Odbicia gęsi, wierzbin w stawie,
neumy obłoków wpięte w przestrzeń
jednogłosowe, luterańskie -
trwające wciąż w tej samej wierze:
Kyrie Eleison dnia zwykłego!
w łodygach roślin, w wiatru szumie,
w każdej postaci Imię Jego
wszystko wymawia, tak jak umie

... więc czemu stoję szary, cichy
jakby nie było mnie tu wcale?
- By ten, co w wodzie tkwi odbity
wysłowić mógł moje kochanie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Vice versa

Odbicia gęsi, wierzbin w stawie,
neumy obłoków wpięte w przestrzeń
jednogłosowe, luterańskie -
trwające wciąż w tej samej wierze:
Kyrie Eleison dnia zwykłego!
w łodygach roślin, w wiatru szumie,
w każdej postaci Imię Jego
wszystko wymawia, tak jak umie

... więc czemu stoję szary, cichy
jakby nie było mnie tu wcale?
- By ten, co w wodzie tkwi odbity
wysłowić mógł moje kochanie.



-bardzo piękne, bardzo.

dzięki i pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mamo, Tato — piszę nocą, gdy ziemia przestaje oddychać, gdy między wystrzałami można jeszcze usłyszeć własne serce. Kartka drży jak moje dłonie, a atrament miesza się z kurzem, którego nie zmywa deszcz.   Pamiętam zapach kuchni o świcie i skrzypienie drzwi, które zawsze otwieraliście pierwsi. Tutaj poranki są ciężkie jak kamień, a słońce wstaje tylko po to, by policzyć poległych.   Mamo, mówiłaś kiedyś, że wojna jest słowem z książek — dziś wiem, że to twarze bez imion i oczy, które gasną zbyt szybko. Noszę w kieszeni zdjęcie z wakacji nad rzeką, już prawie nie pamiętam dźwięku waszego śmiechu.   Tato, chciałem być silny jak Ty, ale siła nie polega na tym, by nie płakać. Najtrudniej jest patrzeć na chłopców młodszych ode mnie, którzy zasypiają w ciszy, z której już się nie budzą.   Jeśli wrócę — usiądę przy stole i będę milczał długo, bo nie ma słów na rzeczy, których oczy nie powinny widzieć. Jeśli nie wrócę — nie szukajcie winy w sobie, wojna wybiera szybciej niż człowiek potrafi zrozumieć.   A kiedy nadejdzie wieczór i wiatr dotknie okien naszego domu, pomyślcie, że to tylko mój szept wracający przez pola. Nie płaczcie nad losem, którego nie mogliście zmienić — kochajcie mocniej świat, aby nikt już nie musiał pisać takich listów.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - cieszy mnie że ładnie i obrazowo - dzięki -                                                                                         Pzdr.
    • wystarczy podzielić salę by strony zaczęły pluć   wystarczy rozdać role by pojawiły się ofiary i kaci   wystarczy biały kitel by ktoś naciskał przycisk do końca   wystarczy jeden który odmówi
    • @Alicja_Wysocka moja Pani małżonka musi się mierzyć z taką hańbą co wieczór. Chciałabym jej pomóc w niedoli ale nawet do jednej nie mogę się zmusić 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...