Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W ciszę wtulona
Jak w Twoje ramiona
Upajam się brakiem czułości
Tonę w morzu Twej obojętności

Dusza zamarza, czekając na ciebie
Proszę nie odchodź, zamknij mnie w niebie
Piekło na ziemi dla mnie zbudujesz
Tak wiem, teraz tylko jej potrzebujesz

Płyniecie razem, zawsze w objęciach
A ja chcę widzieć JEGO na zdjęciach
Pamiętam te oczy, głos, usta, dotyk
Teraz piszę łzami na Tobie –EROTYK

Opublikowano

podba mi się.. choć może z erotykiem ma to niewiele wspólnego.. mimo wszystko odczytuję w wierszu wiele uczuć.. i szczerze powiem.. nie rozumiem kogo podmiot liryczny kocha.. czy tą osobę na której płacze czy tą o której mówi.. a może to ta sama osoba??..
daję "+" i pozdrawiam

Opublikowano

wiersz, pewnie i słaby, ale mnie się podobał, w jakiś dziwny (dzięki prostocie ??) do mnie trafił i wywołał... to co miał wywołać...
jak cukierki z aspartamem: co z tego że to nie prawdziwy cukier, ważne że słodki :)))
(czasami ważniejszy jest cel a nie sposób)
pozdrawiam :)))

Opublikowano

- proszę wybaczyć ale tytuł winien brzmieć - GRAFOMANIA - i jak tu inaczej komentować, chyba nie komentować w ogóle... Tak zacznę, tyle że wtedy lenistwo umysłowo-językowe i grafomania szczerzyć się będzie, - a tu - przynajmniej w tym miejscu tak być nie powinno!

PROTESTUJĘ - POMOCY

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...