Symfonia

[Bernadetta1]

Zapachem nocy miekko otulona
wbijam wzrok w obraz latarń ulicznych zamglony,
gdy wieczorny deszcz swa monotonia
kaskadą kropel w dźwięk duszy uderzy...natchniony

By zagrać na niej cicho, miękko i subtelnie,
każdej swej kropli mocnym, choć śpiewnym akcentem
jak gdyby czułe struny chcac nagle uwolnić,
drzemiące jeszcze, niepewne, wśrod uczuć zamknięte

Poddając sie muzyce...nostalgii i zadumy
zatopić sie w grze świateł nocy i neonów
wyciągnąc dłoń ku kroplom, czy może ku przestrzeni
tej niewiadomej, ulotnej lecz...nieprzeniknionej...

[Magnetowit_R.]

poprawnie i ładnie. rzemiosło. szkoda, że gubi rytm. przzyjęli by do cechu.
pzdr

[Bernadetta1]

dzieki za komentarz...rytm -fakt muszę popracować ..pozdr

[Robert_Siudak]

proponuje poprawić braki w "ą" i "ę" bo to rzuca się w oczy.
Nostalgicznie liryczny ten wiersz, zręcznie napisany.... tylko po co tyle wielokropków???
Po poprawie dam plusa :)
Pozdrawiam.

[lubię latawce]

a mi się nie podoba, jeśli mam być szczera. przepoetyzowany, za dużo nostalgizmów i wzniosłych, nic nie wnoszących słów. to już było. patos bije w oczy już od pierwszego wersu, wybacz, jestem na nie :(

ale pozdrawiam serdecznie.
andżela

[Bernadetta1]

nostalgiczny fakt, takie juz podejście do życia:)...dzieki za komentarz:) pozdr.

[Bernadetta1]

dla mnie te wzniosłe slowa chyba sluża upoetyzowaniu duszy, szczypta patosu chyba nie zawadzi:)...a moze podkreślić doniosłość chwili.Dzieki za komentarz:)