początek

[samo dno]

siedzieliśmu
i płakaliśmy
w głowach
leciało
'chciałbym umrzeć z miłości'

a ja umarłem z nienawiści
cicho
to zbyt banalne
użalanie
sam wiesz

wypiliśmy
melisse
zasłoniliśmy zasłony
pospadały z sufitu
chmury

a ja umarłem z nienawiści
głośno
to też banalne
użalanie
już wiesz





nie budź nas
boże bo przecież
nie chcemy

[Drax]

Powiem: całkiem, całkiem. Szkoda tylko, że - jak sam zresztą napisałeś - "to zbyt banalne". Przydałaby się oryginalniejsza myśl.

Poza tym niezły koncepcyjnie. Kontrast zachowań niby skrajnie różnych, a w gruncie rzeczy takich samych, co podkreśla podobieństwo drugiej i czwartej części.

Nie bardzo rozumiem, o co chodzi z melissą, ale podobają mi się zasłonięte zasłony i spadające chmury. Początek przerobiłbym na chociaż odrobinę bardziej przenośny, tak jak jest w częsci trzeciej.

Zakończenie zupełnie mi się nie podoba. Zbyt oczywiste i zbyt banalne. Widać, że słuchasz Comę (rany, straszne jest to "ę" w obcym wyrazie ;p)

Pozdrawiam,
Drax

[Baba_Izba]

też nie wiem co miałeś na myśli - "melisse". Może to łacińska nazwa "melisy"? (winno być: "melisę"?)
Melisa - to i ziele na uspokojenie i za Wikipedią: "W mitologii greckiej imię Melisa nosiła jedna z nimf, która tak się naprzykrzała swoją miłością Zeusowi, że zniecierpliwiony zamienił ją w pszczołę ".
Smutne. Wiersz też. Dla mnie za dużo umierania ("na cicho" i "na głośno"), puenta do mnie
nie przemawia.
Zaciekawiło mnie, co lub kogo i dlaczego PL tak nienawidzi, może coś na ten temat w zakończeniu?
Pozdrawiam mile
- baba

[samo dno]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

eee sorry za błąd w melisie. masz rację z puentą. pozdrawiam również.