Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kolcem

Makar Bora
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Makar Bora

Makar Bora

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

jedno wrogie słowo
kaleczące prawdę
czasem wystarczy
aby odebrać siły życiowe

człowiek to nie kamień
przydrożna roślina
w glebę wrośnięta
odporna na wiatry i burze

osoba czuła złączona
więzami uczuć wzajemnych
chwieje się od złego języka

im większa waga uczuć
tym bardziej boleśnie
krwawią zadane razy

i nie ma odpowiedzi
dlaczego miłość
bywa tak okrutna

Mr.Suicide

Mr.Suicide

Opublikowano
Opublikowano

podmiotem lirycznym zapewne jest osoba zakochana, której przedmiotem wypowiedzi jest ból, który opcjonalnie może być zadawany między innymi i przede wszystkim /w tym wypadku/ w formie słowa.

podmiot liryczny oznajmia, że doprawdy jedno słowo może poważnie zranić i osłabić. tym bardziej, jeżeli jest ono niezgodne z prawdą. z drugiej strofy zostawiłbym jedynie wers pierwszy. trzeciej zwrotki pozbyłbym się całkowicie.

jeżeli chodzi o stwierdzenie zaprezentowane w strofie czwartej, mogę odpowiedzieć. mianowicie: albo podmiot liryczny jest niedojrzały albo jego partner albo po prostu trafił na niewłaściwą osobę i powinien zakończyć ów związek, jak najszybciej.

ciężko, prawdę powiedziawszy, więcej interpretować. zbyt wiele dopowiedziane. postarałbym się następnym razem bardziej zaprzyjaźnić z takim środkiem, jak metafora. parę epitetów, personifikacji, to chyba za mało, jak na tekst.

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Kronika rozkwitu cz.2

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam.    Dreszcze przeminą, w radosną godzinę.   Kwiecień takt zmieni, serce rozpłomieni.   W tańcu przyspieszy, każdy krok ucieszy.
    • kasia652
      Ułamek nadziei

      Przez kasia652 · Opublikowano

      Chłonę Twe slowa jak narkotyki Mógłbyś mnie mieć na jedno skinienie Ale Ty tańczysz do innej muzyki W przeciwną stronę kierujesz spojrzenie   Nie patrzysz za siebie, ja byłam nikim Oszukaj mnie proszę, uwierzę we wszystko Zostaw kłamliwy ułamek nadziei Że byłeś ze mną choć przez chwilę blisko   Twój dotyk we mnie zakończył czas suszy Lecz łączy nas więcej niż spragnione ciało Twój umysł piękny wpełznął mi do duszy A może mi się jednak tylko wydawało   Zabrałeś mi szansę, dałeś siebie mało Nawet wspomnienia głupi czas uśmierca Jednak czasem myślę, czy coś by się stało Gdybyś raz zatańczył w rytmie mego serca
    • Leszek Piotr Laskowski
      Przechadzka wśród przyjaciół.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Przechadzka wśród przyjaciół"     Krokiem niespiesznym,  w ciszy i pokorze, idę aleją  – wśród swoich, u siebie. W smugach pamięci,  w porannej dnia porze,  odwiedzam gwiazdy,  zgasłe na mym niebie.   Tu Andrzej – w ławce dzielił ze mną znoje, tam Zdzichu – w biegach był niedościgniony, Jurek, też tutaj – łamał serca każdej,  w miłosnych podbojach był niezastąpiony. Małgosia – Z torbą pełną cudzych wieści, dziś sama stała się milczącą literą.   Czas w swoich dłoniach  starość ledwie mieści, zasłona opadła.  Nie pytaj dlaczego. Krzysiek, Janek, Basia –  cienie z podwórka, Zbyszek i Asia, - i Czarek –  bratnia krew.   Nasza wspólna młodość,  barwna jak laurka, dziś brzmi jak odległy,  przygaszony śpiew. Znam każdy zakręt,  choć przybywa znaków – nowych imion wyrytych  w chłodnym granicie.   Mijam te rzędy  w spokoju, bez lęku, bo tu się dopełnia  każde nasze życie. I choć to cmentarz,  spacer nie jest mroczny, bo wskrzeszam ich  w sobie każdym wspomnieniem.   Pijemy znów życie  – ten nektar owocny, ciesząc się chwilą,  a nie przeznaczeniem. W tej to sekundzie,  – myślą ich dotykam, nie ma już granic,  grobów ani trwogi. Śmierć w blasku wspomnień  na moment umyka i odsłania wspólnie przebyte drogi.   Leszek Piotr Laskowski
    • Alicja_Wysocka
      Kronika rozkwitu cz.2

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97 Bereniko, jak dotąd to raczej - dreszcze :)
    • Berenika97
      Pogląd a fakty.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @onasama   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :))))   Skoro liczby i dane to Twoja domena, Niech anegdota zejdzie ze sceny! Bo choćbyś miała wykres i słupki ze stali, Zawsze się znajdzie ktoś, kto to „obali”. „Bo szwagier mój przeżył!” - to siła rażenia, Co krzywą Gaussa w pył w mig zamienia. Po co nam próba na tysiąc osób, Gdy wujek zna lepszy, „życiowy” sposób!   @Marek.zak1   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)   Więc Artur S. rację miał (choć był zrzędliwy), Że fakt niepasujący jest zawsze uciążliwy.   Zamiast prawdy szukać, Wolą się oszukać -   Cóż, światopogląd to twór... pobudliwy!     @Proszalny   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam.    Gdy logika w jaskini zachrapała, Fantazja mu w głowie hulała. Lecz gdy arkusz Excela Dopadł marzyciela, Złuda raju w mig się rozwiała.       @APM @Rafael Marius @Robert Witold Gorzkowski     Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :))) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...