Królowa dnia

[Mar_tula Joppulkowa]

Noc spowita mgłą,
oświetlona gwiazdami
Noc radosna w swej ponurości,
biała w czarności.
Noc między drzewami, na ławce,
pod konarami, obsypana spadającymi liśćmi.
Noc z dwoma księżycami,
Noc z taflą jeziora i księżniczką na wieży.
Noc grobowa cicho się skrada.
Noc śpiewająca wiatrem,
przygrywająca falami i pluskiem.
Noc uśpiona słońca wschodem,
rozbudzona księżyca panowaniem.
Noc upojna.
Noc zimna, bez kurtki, bez szalika.
Noc długa i błoga.
Noc - dnia królowa.
(21.11.2000r.)

[Michał Kowalski]

ciekawy klimacik utworu... ja jestem na tak
pozdrawiam

[Mar_tula Joppulkowa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki :)

[Kuba Boryczka]

"Noc radosna w swej ponurości,
biała w czarności. " - wybacz, ale jak czytam coś takiego, to mnie słabi...barokowy paradoks wypisz wymaluj...

..mało odkrywcza wyliczanka, denerwujące inwersje, jak dla mnie ten wiersz jest wielce niedopracowany, żeby nie powiedzieć niedorobiony...

pozdrawiam

[Mar_tula Joppulkowa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no cóż.. masz prawo do Swojego zdania..
ale wystarczy odrobina wyobraźni by zrozumieć o co mi chodziło..
np: "Noc radosna w swej ponurości," znaczy, że noc sama w sobie jest ponura.. kiedy wokół jest ciemno i mgliście.. ale nocą ludzie bawią się najlepiej.. wtedy śmieją się najgłośniej i najchętniej opowiadają o swoich uczuciach.. co może wzbudzać radość..
"biała w czarności".. słyszałeś o zjawisku białych nocy?? właśnie to miałam na myśli.. bo kiedy na jednej półkuli noc jest czarna i czarny jest dzień.. na drugiej i dzień i noc jest biały..
więc uprzejmie proszę.. nie mówić mi tu o zwykłej wyliczance.. tylko ciut ruszyć wyobraźnią i skojarzyć kilka faktów.. a wtedy wiersz nabierze dużo głębszego znaczenia.. bo przecież nie wszystko trzeba mówić wprost..
mimo wszystko dziękuję za komentarz..