Dwudziestu orłów

[Ulka Bębnowska]

Dwudziestu największych orłów
W przestworza poleciało
A wieczorem do domów
Powrócić miało

Dwudziestu wspaniałych asów
W niebo się wzbiło
A w drodze powrotnej
O ziemię się rozbiło

Czy szczęścia im zabrakło?
Czy los ich tak pokierował?
Że samolot, którym lecieli
Na ziemi nie wylądował

I zostali tam, w górze
Gdzie tyle czasu spędzali
I teraz już zawsze będą
Na naszym niebie latali

Ich życie w brutalny sposób
Nagle zostało przerwane
Nie wrócili do domów
Gdzie wszystko takie kochane

I już do nich nie wrócą
Choć na każdego ktoś czeka
....................................
Tak ulotne i kruche
Jest życie człowieka...........................
.................................................

Urszula Bębnowska
Piastów 25.01.2008




--------------------------------------------------------------------------------

Dnia: Dzisiaj 18:46:37, napisał(a): Ulka Bębnowska
Komentarzy: 2

[janusz_pyzinski]

tak dużo słów,aż kompletny ich brak robi mętlik w głowie(ze mną tak było kiedy próbowałem
składać literki z elementarza).Myślałem,że historia się nie powtórzy,a jednak...

[Ulka Bębnowska]

I dalej masz podobne problemy

trzymaj się cieplutko

U. B