było minęło

[Bo]

a teraz siedzisz pochylona
nad książką
myślą zaciągasz się jak dawniej
wytrawnie

z nieukrywaną przyjemnością
sięgasz Gry w klasy
by pestkę wiśni poczuć w ustach
przyjmować pocałunki słońca

o tym i owym myślisz sobie
i znowu witasz się z przeszłością

ta nasza klasa
statyści i aktorzy marni
temu się z brzucha robi balon
a tamtej garb jak grzyb wyrasta
grają minister i lesbijka
złodziejka krętacz pederasta

uśmiechasz się
zostajesz dłużej pośród marzeń

i nowy dzień
tym razem Sto lat samotności

jest smutek faktów z magią zdarzeń
są ci co stamtąd tak niedawno odeszli dokądś
roją się od nich korytarze
zamyślasz się

było minęło

i na nowo
tym razem W poszukiwaniu straconego czasu

macie tu dzbanki i do lasu
idźcie by szczęścia swego szukać

siostra przed lustrem maluje usta
biel ramion skrywa krwawa chusta

jagódki rwała jak Alinka
wdzięczna i słodka
miała ją zdradzić Balladynka
fałszywa kotka

wyszło odwrotnie daję słowo
wzdychasz i smutno kiwasz głową

gdzie ci do Prousta

rozkładasz wachlarz a tam karty
przyjaciół twarze gdzieś znikają

i znowu myśl cię gdzieś przywiodła
gdzie jesteś sprawdzasz
młoda trawa w ręku kawałek trzymasz wiosła
więc trzeba płynąć czas na zmiany

pędzisz by spotkać się z królikiem
Alicjo do cna zaczytana

było minęło

co jest tutaj
strumyczek płynie za kurnikiem
brodzisz po płytkim
wśród piasku żwiru oraz mułu
kawałków szkiełek
widocznych śladów po butelkach
muszelka biała i różowa
choć przeważnie
czarna panoszy się muszelka

lubisz to miejsce
strumień płynie za nic protesty ma łopianu
w krainie muszli i ślimaków
rogatek sztywny się unosi

z kamienia też na kamień skaczesz
cichutko czasem się podkradasz
by natknąć się na stadko kaczek

nagle dostrzegasz coś dziwnego
wśród wartkiej wody
w gęstwinie łodyg roślin rzecznych
bieli się niczym samorodek
coś co zapewne tu w tej wodzie
za chwilę pewna będziesz tego
jest podarunkiem od Noego

jajko nieduże bo gołębie
całe i świeże niemal ciepłe
skarb prawdziwy

ten tu przechodzień miał to szczęście
czym prędzej trzeba je do waty włożyć
chuchać i dmuchać
będzie gołąb

skarb zaczął śmierdzieć po tygodniu
powiesz mi fatum
masz rację pewnie
najwyraźniej tak miało być a nie inaczej

nareszcie wiosna

znów czyjeś dziecko ćwiczy gamy
jakiś dżentelmen pyka fajkę
ma mnóstwo książek w gabinecie
ktoś właśnie tworzy arcydzieło

Cesaria śpiewa

wciąż dalej czytasz
znajdujesz siebie w tej kobiecie

było minęło

[Baba_Izba]

dla mnie nie do przełknięcia za jednym razem.
Materiał na kilka wierszy. Przytłacza mnie natłok zawartych
w nim informacji. Jest młoda trawa i wiosło w ręce. Kamienie,
strumień, kurnik, muszle i kaczki. Do tego samorodek, Noe i jajko gołębia
i jeszcze wiele innych znaczeń i pojęć.
Ciekawa jestem, jakie będzie zdanie innych czytaczy, wrócę przeczytać komentarze.
Ja bym radziła przemyśleć i skrócić. Wybrać jakiś jeden wątek.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Bo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za spostrzeżenia. kto wie, czy nie celne. żartuję, żartuję.
miał być kogel-mogel ( z jajka gołębiego ). :) trochę słodko, trochę niekoniecznie.
to prawda - zbyt długie to opowiadanie. pomyślę. ale, jak znam swoje umiejetności , istnieje obawa, że miast kogla z jaja wylezie tasiemiec. brrrr.