cud pamięci

[Agnieszka_Przypadek]

mgła gęsta pamięć tuli
zniekształca wspomnienia
co bólem było ledwie zaistniało
te słowa których nie ma
jak one brzmiały?

tak dobrze nie pamiętać
chłodu odtrącenia
błagania haniebnego
kolan obolałych
już nie czuję chłodu

a kwiaty radości kwitną
nadal dają szczęście
pełne płuca życia
z każdym dniem ładniejsze
więcej w nich promieni

nie były aż tak piękne
tylko czas je zmienił

[Agnieszka_Przypadek]

stanowczo żądam, chociaż słówko!

[Luthien_Alcarin]

jak rozkaz to rozkaz-juz mówie co myśle:)

hmm... najsłabsza druga strofa, za to ładna puenta.. NIe szokuja mnie metafory np. Chłód odtracenia troszke banalny, za to trzecia strfa znacznie lepsza np płuca pelne życia... ten fragment pachnie świeżoscia i lekkościa.. i jest na "+". Ogolnie dobry wiersz, choc do wspanaiłęgo troche brakuje. :), co do pierwszej strofy to też mi się podoba.

Pozdrawiam

Agata

[Agnieszka_Przypadek]

Dzięki wielkie Agato, może faktycznie banał się wplata, zawodowcem nie jestem, jednak generalnie znalazłaś coś na "+" i to mnie cieszy. Szczera krytyka. Jeszcze raz dzięki.
Pozdrawiam
A.

[Małgorzata Nasierowska]

Cud pamięci polegający na tym że w koNcu się zapomina , to może nie odkrywcze , ale w tym wierszu połaczone z fantastyczną puentą robi wrazenie. Ten aspekt wiersza dla mnie jest znakomity. A bez całego wiersza nie byłoby tego aspektu więc też cały zagarniam :) Pozdrawiam

[Agnieszka_Przypadek]

Jetem zawstydzona. Dziękuję bardzo. Raczej niespotykana wypowiedź na łamach tego portalu.
Pozdrawiam:)

[Małgorzata Nasierowska]

..a kwiaty radości kwitną :)

[Agnieszka_Przypadek]

:)