nie spisane

[taka tam chwila]

najpiękniejsze
to te których jeszcze nie ma
one siadają na ławkach samotnie
zamyślone wypatrują słów
ciągle niedojrzałych
jabłka nie zerwane

najpiękniejsze piszą się same
jakby czarno biały obraz kolorował świt
wymykają się z uśmiechów
w smutku uchylają oczy
ledwie są zaczątkiem treści
nie spisanej
kiełkując w zarodku

najpiękniejsze
nie dotykają białych kartek boleśnie
same przychodzą na papier
niezauważone
gdy czas na nie

[myślątko]

każdy kawałek zaczyna się : najpiękniejsze

a mnie bardziej pasowałoby najsmutniejsze ;)

[Baba_Izba]

"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wykorzystałam pomysł myślątka
a może tak?
Z pozdrowieniami
- baba

[taka tam chwila]

myślątko , Babo Izbo dziękuję za sugestie
przemyślę obie
pozdrawiam

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

powtórzenia mają ściśle określony sens, nie sądzę, aby
w tym wierszu były przypadkowe,
odczytuję, jako uzasadniony i przemyślany zabieg,

czekam zatem na te 'najpiękniejsze', które zawsze 'przed' i to napawa optymizmem :)

pozdrawiam_kasia.

[taka tam chwila]

ja też byłabym za pozostawieniem obecnych powtórzeń , to co kryje się za słowem najpiękniejsze wyjaśnia przecież treść strof a to jak zostanie ona odczytana , czy to będzie smutek czy szczerość zależy od czytelnika , wiec nie wiem czy jest sens podkreślać to jeszcze
dziękuję
pozdrawiam