Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Mała, wielka uwaga

Mała wielka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mała wielka

Mała wielka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Już żeś zaczął na dole,
Prędzej, prędzej, bo ci kto miejsce twoje zajmie
Idź! Nie patrzysz na mnie. Ja powoli wolę,
Na właściwym miejscu spocznę, bo je znajdę.

I nie myślałeś ty kiedy,
Że gdy tak bez ustanku, niezliczone lata
Wśród ludzi, między nimi, lecz bez nich bieżysz
Jesteś ja woda między palcami świata
Pięknego i złego. I to od nas zależy
W co więcej wnętrze, dusza bogata.

Za dnia i w nocy
Okryty swoim marzeniem.
Ach! Gdyby ono było! W pożądaniu mocy
Błądzisz, a pędzisz i to nazywasz istnieniem.

Już na dole,
Nie zacząłeś, a skończyłeś.
Nie umarłeś, a już żeś nie żył.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      inwentaryzacja

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena   współczesne dzieła pokazują Erosa i Tanatosa   zarówno  jako siły przeciwstawne, jak i towarzyszące sobie, choć może rzadziej... w sytuacjach granicznych   tu Eros wpisuje się w eschatologię, czyli łączy z Tanatosem   o czym to mówi? Że miłość silniejsza jest, niż śmierć...   nawet jeśli ją, tę pierwszą, przeklinamy...
    • obywatel
      inwentaryzacja

      Przez obywatel · Opublikowano

      obecna w kimś obcość chyba jest nie do zniesienie, nie nieść do ziemi - to interesując fraza może oznaczać środowisko, które się chce chronić lub w którym się będzie oraz szacunek do ziemi, taka fraza od grobu po sam kosmos. 
    • Migrena
      inwentaryzacja

      Przez Migrena · Opublikowano

      wapno wgryza się w stawy jak cudze imiona - niewołane twardnieją przechodzi przez kości bez śladu język pęcznieje knebel z mięsa - nie do wyplucia głód żywi się echem które nie wraca noc puchnie od środka tkanki biorą ją na własność serce w skrzepie mieli własny rytm krtań - zgorzel powietrze po tobie ma ostre krawędzie kaleczy płuca przy każdym oddechu słowa wracają pod język już raz przetrawione cisza pracuje szczęką dzień mieli na miał ciało idzie dalej przesyłka ciężaru - bez nadawcy drzwi nie domykają się jakby ktoś został w zawiasach w kuchni stygnie herbata stoi nie ma już "na zewnątrz” ściany rosną do środka ktoś mówi: wszystko będzie dobrze - w ustach zaczyna krwawić wykrztusić siebie do czysta - wyrwać z płuc każdy twój szept żeby nie nieść do ziemi czegoś, co oddycha zamiast mnie          
    • Somnia
      Dziewczyno…

      Przez Somnia · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję :)) droga do akceptacji i szacunku wobec samego siebie nie jest łatwą drogą
    • obywatel
      Gość

      Przez obywatel · Opublikowano

      aż się prosi; "lustereczko lustereczko powiedz mi przecie, kto jest najpiękniejszy na tym świecie?:))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...