Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ale tak już

były__premier
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Tomasz_Piekło

Tomasz_Piekło

Opublikowano
Opublikowano

Spodziewałem się raczej wersów na połowę strony, a tu małe zaskoczenie;) Standardowo w takich formach można byłoby napisać, że za mało zaskakujące:D Ale ja tego nie napiszę, bo samo to, że coś takiego napisałeś zaskoczyło mnie;) Zgrabne, ale nie wiem, czy coś poza tym. Pozdrawiam

adolf

adolf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Utwór ciekawy, ale czy zachwycający?
Może powinien zachwyhcać?
Troszke motyw maski nudny,
ale wiersz nie jesyt zły, dobry, pue nta przypadłą do gustu

pozdr.
bufon smerf

bufon smerf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Utwór ciekawy, ale czy zachwycający?
Może powinien zachwyhcać?
Troszke motyw maski nudny,
ale wiersz nie jesyt zły, dobry, pue nta przypadłą do gustu

pozdr.

utwór składa się ze słów te coś znaczą i to coś co znaczą określają o jakości tego, czy wiersz jest dobry czy nie (do tego dochodzą inne "drobnostki" jak wykonanie, brak powtarzalności itp...)
ja tutaj wbrew jękom obra zonych nie będe się z niczego tłumaczył - albo wiersz jest dobry albo nie niech to bedzie moje subiektywne podejscie do rzeczy. Ten jest dobry i to mi wystarczy. kto chce niech pisze sobie 10 000 zdan, ja nie chce.
adolf

adolf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Utwór ciekawy, ale czy zachwycający?
Może powinien zachwyhcać?
Troszke motyw maski nudny,
ale wiersz nie jesyt zły, dobry, pue nta przypadłą do gustu

pozdr.

utwór składa się ze słów te coś znaczą i to coś co znaczą określają o jakości tego, czy wiersz jest dobry czy nie (do tego dochodzą inne "drobnostki" jak wykonanie, brak powtarzalności itp...)
ja tutaj wbrew jękom obra zonych nie będe się z niczego tłumaczył - albo wiersz jest dobry albo nie niech to bedzie moje subiektywne podejscie do rzeczy. Ten jest dobry i to mi wystarczy. kto chce niech pisze sobie 10 000 zdan, ja nie chce.

są różne gusta, różne zdania.. co panu wzbrania - sumienie? orzecież nic panu nie zarzucam - proszesie nie burzyć tak ;p
bufon smerf

bufon smerf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



utwór składa się ze słów te coś znaczą i to coś co znaczą określają o jakości tego, czy wiersz jest dobry czy nie (do tego dochodzą inne "drobnostki" jak wykonanie, brak powtarzalności itp...)
ja tutaj wbrew jękom obra zonych nie będe się z niczego tłumaczył - albo wiersz jest dobry albo nie niech to bedzie moje subiektywne podejscie do rzeczy. Ten jest dobry i to mi wystarczy. kto chce niech pisze sobie 10 000 zdan, ja nie chce.

są różne gusta, różne zdania.. co panu wzbrania - sumienie? orzecież nic panu nie zarzucam - proszesie nie burzyć tak ;p

sprawiacie wrażenie obrazalskich - jak wam się napisze że fajne, to kleicie sie do krytyka i dziekujecie, a jak sie napisze ze niefajne, to wtedy jesteście poobrażani i wyzywacie ludzi. ale ja to rozumiem, sam jestem młody (i w dodatku obleśnie bogaty ale to nie moja wina.)
adolf

adolf

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



są różne gusta, różne zdania.. co panu wzbrania - sumienie? orzecież nic panu nie zarzucam - proszesie nie burzyć tak ;p

sprawiacie wrażenie obrazalskich - jak wam się napisze że fajne, to kleicie sie do krytyka i dziekujecie, a jak sie napisze ze niefajne, to wtedy jesteście poobrażani i wyzywacie ludzi. ale ja to rozumiem, sam jestem młody (i w dodatku obleśnie bogaty ale to nie moja wina.)

Na nic pieniądze... ststysrtycznie częśc musi byc bogatych inna nie..
Ale tylko nieliczni są predestynowani do wielkich rzeczy ;p
pzodr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Na Nowym Świecie

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Proszalny to miłe...dziękuję:)
    • Proszalny
      Na Nowym Świecie

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Posługujesz się językiem tajemnym, znanym tylko poetom. 
    • Proszalny
      gra

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Przypomniały mi się słowa "kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie". Nie traktuję tego dosłownie, jako obietnicę życia wiecznego. Myślę, że w słowach tych kryje się tajemnica mówiąca o tym, że kto wierzy w dobro, choćby upadł - powstanie. Na tym polega zbawienie.
    • Jacek_Suchowicz
      bezwstydnie i niedyskretnie

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Poet Ka dzięki :))   @KOBIETA dzięki za informację  :))   @Berenika97 jak się okazało  - może :)))
    • Proszalny
      Ona i on

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Chciałbym powrócić na opuszczone wybrzeże, gdzie napotkałem tę parę. Ona była dla niego, on dla niej. Ja byłem postacią z oddali. Ona mogła być Eurydyką, a on Orfeuszem, tuż po tym, jak wyrwał ją z głębi piekieł, bowiem w tym wymyślonym świecie każdy mit miał szczęśliwe zakończenie. Choć „zakończenie” to złe słowo, bo oni rozpoczynali pisać swoją historię. Widziałem, jak wspinają się ścieżką na wysoki klif. Nad nimi stał chylący się ku upadkowi dom. Nie jest to tylko metafora, bo dom ten, naprawdę chyląc się ku morzu, spoglądał pustymi oczodołami okien w wiszącą pod nim przepaść. On nigdy nie lubił zabaw w dom, ale dziś myślał, że chętnie zobaczyłby ją, wieszającą w oknach muślinowe zasłony. Ona jeszcze nie wiedziała, czy jej widok krzątającej się wokół codziennych spraw byłby dla niego przyjemny. To mógł być ich pierwszy dzień wakacji, urlopu od życia, jaki wzięli w tajemnicy przed bliskimi. Nikt nie zauważył ich zniknięcia. Na wąskim pasku plaży pod klifem wyrastały obumarłe pnie drzew. Nocami ktoś śpiewał na wydmach. Nocami zapalały się pojedyncze światła w oddali, światła domów identycznych do tego, w którym mogli zamieszkać razem. Wybrzeże było pełne wymyślonych światów. Tej nocy głos świerszczy podobny był do piasku przesypującego się w klepsydrze. On usiadł na ławce przed domem. Pachniał kwitnący bez. Był też inny zapach, dobrze mu znany, choć nie potrafił go nazwać. Tak pachnieć mógł przebudzony las, wilgotne włosy kobiety, o której marzył. Ona siedziała tuż obok, nie zdając sobie sprawy, że to, co się dzieje, jest prawdziwe. Niby wierzyli, że opuścili piekło dawnego życia. Jednak, by wiara stała się prawdą, potrzebowali czasu, wybuchów żalu zapadających w morze. Drobiazgów, z których składa się każdy dzień.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...