Rozmowa z lustrem
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 278
@Marcel Krajenski Tak się składa, że miałem ochotę przeczytać dzisiaj coś dłuższego niż zazwyczaj, a więc dotarłem do końca i muszę przyznać, że wciągnęło mnie to opowiadanie, a więc czekam na ciąg dalszy. Pozdrawiam.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 83 odpowiedzi
- 1 350 wyświetleń
-
- 61 odpowiedzi
- 1 417 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 992 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 891 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 610 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Lubię wieloznaczne teksty. :) Pozwalają działać zmysłom, różnym interpretacjom. Serdeczni pozdrawiam. :)) -
Przez Migrena · Opublikowano
@vioara stelelor to nie jest wiersz o łące !!! to nie jest liryka natury !!! lecz moment ontologicznego pęknięcia: "ja” traci swoją suwerennosć i zostaje wchłonięte przez puls istnienia. tam, gdzie byt jeszcze migocze między snem a materią, tutaj dokonuje się radykalna afirmacja bo człowiek nie stoi wobec świata lecz staje się jego krążeniem. "jestem” nie znaczy tu, że myslę, więc istnieję, ale że oddycham razem z tym, co większe ode mnie. to filozofia zanurzenia, w której sens rodzi się dopiero wtedy, gdy znika granica . każda granica. świetny wiersz. -
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@vioara stelelor Ty czytasz i tworzysz słowa - jak muzyk nuty. Ja słyszę muzykę i to taką kojącą wszystkie moje zmysły :) Czytam Cię dziś jak rozgrzaną łąkę i tak czuję Jest w tym wtuleniu tyle życia, zapachu i oddechu, że aż chce się na chwilę przymknąć oczy i tylko słuchać, jak rośnie. Pięknie weszłaś w ten leśmianowski puls - miękko, a jednocześnie bardzo nasycenie. I to Twoje niedopowiedziane „jestem”... ono jeszcze długo zostaje pod powiekami. Fiu, fiu, jakby to powiedział wróbelek Ćwirk -
Przez vioara stelelor · Opublikowano
@iwonaromaRaczej liryczno-metaforyczna, ale tak, chciałam oddać soczystość bliskości i zespolenia z naturą. -
Przez Migrena · Opublikowano
@Rrr bezlitośnie obnażasz mechanizm ontologicznego wymazywania . pokazujesz, jak drugi człowiek potrafi odebrać ci istnienie samym spojrzeniem . jakby "mnie tu nie ma” było wyrokiem metafizycznym, a nie zdaniem. a jednak właśnie w tej krwi na kafelkach, w sparzonych dłoniach i w piersiach pełnych "mlecznych słow” rodzi się najtwardsze "jestem” !!! najtwardsze jakie można wypowiedzieć . i za tę odwagę bycia mimo wszystko, należą Ci się słowa najwyższego uznania.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się