Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Siądź z wrogiem
którego nie masz
twarzą w twarz
- kiedy mnie będzie już brak
wspomnij mnie
przez chwilkę jedną
i pożegnaj bezczelnie

a dopóki jestem
dopóki trwam przy tobie
- okłamuj mnie!

Odejdźcie pod rękę
wzdłuż łąk i lasów
- kiedy mnie już zabraknie
zróbcie sobie miejsce...
podzielcie się... rozkoszą

a dopóki jestem
dopóki trwam przy tobie
- oszukuj mnie!

Dziel się sercem swoim
jakżeś to ze mną czyniła
- kiedy mnie już nie będzie
zjednaj sobie wroga
na wieczną pociechę

a mnie wspominaj bezczelnie
choć ciężkie dni będą,
bo przecież trwać będę, bo przecież będę!

(15.01.2002r.)(dla Marty F.)

Opublikowano

zwrociły moją uwage pierwse dwa wersy... sa chyba najciekawsze..
Pozdawiam_Agata

mhmm w sumie to może wydaje się to nierealne.. te dwa wersy..
dla kogoś jedna osoba może być przyjacielem a dla kogoś innego wrogiem.. i właśnie to miałam na myśli.. :)
[sub]Tekst był edytowany przez mar_tula joppulkowa dnia 01-06-2004 22:09.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Złudzenia też potrafią być ludziom potrzebne jak koc w chłodny wieczór. Wiesz, niedawno umarł ktoś, kto kiedyś był mi bardzo bliski. Odwiedzałam go i wiesz co? On wierzył bardzo w to, że pojedzie jeszcze w góry. Nie zabierałam mu tego, bo i po co.  I to się nazywa empatia. To też jest rodzaj miłości, ona jest jak wachlarz, ma różne odcienie, rozpościera się od uwielbienia po litość, a w środku jeszcze wiele pojęć mieści. Serdeczności :)
    • Przed laty złodziej oddzielił część złotą od brązowej. Drugą zniszczył, była bezwartościowa? Dziś złożono klejnoty. Braknie elementu „historycznego”; dlatego nie można zbudować teorii.    
    • @Magdalena   to chyba się zrozumieliśmy !!!!   oczywiście, że umysły nie mają wieku.   poezja nie zna peselu.   gdyby dziś pisał 80-letni baudelaire, nikt rozsądny nie patrzyłby na metrykę, tylko na jakosć   wiersza. mój tekst nie jest o starości  !!!!!   jest o teatralnosci.   o sytuacji, w której deklaracja zastępuje prawdę, a filtr zastępuje lustro. to nie wiek jest tu tematem, lecz iluzja !!! poezja jest przestrzenią wolności.   ale wolnosć nie polega na udawaniu, że czas nie istnieje.   bo prawda......to jednak zawsze prawda.    
    • @Migrena     Nie wiem czy współuczestniczę umysły to umysły, po to się przychodzi pisać poezję, gdyby stanął przede mną 80 Charles Baudelaire to bym mu herbatkę robiła i obsypała go laurkami, druga rzecz że nie dożył.  
    • @Magdalena   rozumiem, że możesz odbierać tekst jako „żółciowy”, ale satyra z definicji operuje przerysowaniem.   inaczej nie miałaby siły wyrwania się z orbity rzeczywistosci .   to nie jest reportaż ani liryczne współczucie. to jest świadoma groteska  . jeśli najmocniej wybrzmiewa dla ciebie zdanie o "plastikowych kościach słów”, to znaczy że właśnie ono odsłania   sedno czyli  mechanizm pustych deklaracji w sieci .   cała reszta jest konsekwencją tej diagnozy. to nie jest tekst o wieku biologicznym.   to jest tekst o teatralnosci tożsamosci w internecie.   o filtrze, który zastępuje lustro. prawda bywa   niekomfortowa.   zwłaszcza gdy dotyka iluzji, które sami współtworzymy !!!!           @Alicja_Wysocka   Alu droga.   wiesz przecież tak samo jak ja, jaka jest rzeczywistość.   a jest krzykliwa i bardzo zasnuta mgłami fałszu.   ale ja nie mam nic przeciwko bawiącym się ludziom.   jestem duchem z nimi.   szczęście mozna znaleźć również w złudzeniach.   dziękuję Alu.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...