Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

na kamieniu się rodzą
prawdy

jedna twoja
druga moja
trzecia ich
a czwarta Pana Boga

kamień mchem obrasta
trwoga

cztery chmury płyną
w poprzek nieba, jasne
mego miasta nie ominą
nim zasnę

cztery sroki skrzeczą
na płocie, pod drzewem
czemu ja do ciebie idę
nie wiem, nie wiem

cztery palce twojej ręki
po klawiszach biegną
żeby wyznać mi melodią
jak pragniesz być ze mną

cztery chustki w bukiet wkładam
jedwabne
jeśli mnie nie pocałujesz
zasłabnę, zasłabnę

cztery prawdy pod rękę
usiadły przy drodze
na omszałym kamieniu
przy świetlistym strumieniu

czyja prawda, czyja
co się z prawdą mija
która prawda, ta, czy ta
i że będą tak co dzień

tam się o nie potknął
przypadkowy przechodzień



*świata cztery strony
motyw jest zmyślony

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


:)

swoją drogą ciekawe zjawisko - bo nie tylko mnie tekścik nie odrzucił, ale nawet całkiem pozytywne emocje wywołał - chociaż przecież nie wygląda :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


:)

swoją drogą ciekawe zjawisko - bo nie tylko mnie tekścik nie odrzucił, ale nawet całkiem pozytywne emocje wywołał - chociaż przecież nie wygląda :)



no proszę. miło słyszeć. dziękuję stokrotnie.
bo ja tak mam - niby nic, a jednak:)
a poza tym, Kazelocie, skrobnęłam na priva po przeczytaniu Twego anonsu w desperacji zrodzonego. tak się wzruszyłam tym wszystkim. a swoją drogą kursywy tu za nic wkleć nie potrafię. kto mnie uświadomi, kto?!
Opublikowano

To ja Cię uświadomię, bo ja lubię uświadamiać:]
Jeśli chcesz użyć kursywy, wybrany tekst obejmij znacznikami [i*] [/i*]. TYLKO BEZ GWIAZDEK!!!

Ma to wyglądać tak:
[i*]Twój tekst[/i*]

Zamiast literki 'i' możesz użyć 'b' - pogrubienie lub 'u' - podkreślenie. Takie cuda:)

Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




zrobiłam to! uświadomienie dodało mi skrzydeł:)
dziękuję nadzwyczajnie za tę cenną wskazówkę. grabka -Bo

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to przejmujące studium psychologii wojny. Narrator, macedoński weteran, nie opisuje bitwy z perspektywy heroicznej chwały, lecz z perspektywy rzemieślnika, dla którego zabijanie stało się rutyną, a wojna stała się dla niego stanem naturalnym. Podczas gdy inni krzyczą „do broni”, on już ją trzyma. Narrator uderza też w pychę młodych, którzy często lekceważą starszych. Jednak w momencie prawdziwej próby to weterani stają się murem, za którym chowa się reszta. To oni niosą ciężar bitwy, bo wiedzą, jak przetrwać. Strach lub zmęczenie wyłączają racjonalne myślenie („głowa zapomina”). Umysł może być gdzie indziej, może być sparaliżowany, ale ciało - wytrenowane do zabijania i osłony - wykonuje swoją pracę autonomicznie. Na końcu weterani stoją i patrzą na miażdżonych w bramie Persów. Narrator jest zimny, zdystansowany, niemal znudzony rzezią. Porównanie ludzi do „much” odczłowiecza przeciwnika. „Brama gęstsza niż bagno” to sugestywny opis paniki i tłoku, gdzie uciekający sami stają się dla siebie śmiertelną pułapką. Jak zwykle - świetny tekst. Czy to może bitwa pod Issos?
    • przyszedłem dzisiaj do ciebie stary przewodniku   ile to już lat nic nie straciłeś  z uważności   wyczuwasz  brzmienie  milczenie   gesty  energię z ciała  i już wiesz   nie przyszedłem dużo mówić   chciałbym najpierw  dokładnie  wszystko poczuć   do ostatniej  komórki  szpiku    
    • coin to chyba dolar
    • @Tyrs   Wiersz jest diagnozą kryzysu duchowego - według mojego subiektywnego obioru. Sugeruje, że współczesny człowiek zastąpił Boga pieniądzem, a empatię - obojętnością („stała diabła w kosmosie”). Śmierć w tym świecie nie jest już tajemnicą, lecz statystyką („ilość cieni łamana na finansowy mianownik”). A na końcu - pytanie - „Dokąd?” zawieszone w próżni sugeruje, że mimo bogactwa i ignorowania egzystencjalizmu, wszyscy zmierzamy w tym samym, nieznanym kierunku, przed którym nie uchroni nas żaden „Coin”. Bardzo ciekawy tekst. Pozdrawiam.  
    • @Somalija z heretykiem:) ja się nie interesuję :) @Somalija na przyszłość nie pytaj mnie:) proszę:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...