Psss... słychać

[Robert Dworowski]

Psss... słychać

Brudna ulica na której czyha śmierć,
Słychać świst kul, wściekłe ujadanie psów,
Otacza wszystko - płacz, krzyk i ból.

Małe okno otwarte na piętrze w nim twarz,
Twarz zmęczona i chora, utopiona w brodzie,
Przed oczami szkła by lepiej widzieć świat.

Słychać kroki tuż tuż na schodach ,
Ktoś bez pukania wchodzi –to śmierć,
-Pakujcie się dzieci jedziemy na wycieczkę.

On , ulica, przy nim dwieście serc bije
Sztandar zielony w dłoni i gwiazda Dawida,
Złączeni uściskiem. Przed szkłami ciche łzy.

Podniesioną masz głowę ku górze,
Do wagonu wchodzisz – serc dwustu nie zostawisz,
Precz ! Krzyczysz do tych co chcą pomóc tylko tobie.

Serduszka bija zamknięte w bydlęcych wagonach,
Czy to biją serca ? Pytasz. Czy dzwony potężne ?
Czy pękną serduszka ? Nie zostaną uduszone.

Stukot kół pędzących po trach,
One ostatnim żywym są dźwiękiem,
Za chwilę, moje dzieci...[syknie wąż].

Psss... słychać już w głowie i oczach się kręci,
Psss... słychać już nogi nie chcą skakać,
Psss... słychać-ucichły bicia serc...



Pamięci Janusza Korczaka
I dwustu sierotom.

06-08-1997

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

poruszył mnie bardzo twój wiersz Robercie-dobrze że są jeszcze tacy
którzy pamiętają o takich wielkich jak Janusz Korczak-
- on naprawdę kochał dzieci-i za to musiał oddać to co miał najcenniejszego.
- oby więcej takimi zbrodniami świat nie musiał się wstydzić.
pozd. Waldemar

[teresa943]

wzruszyłam się i zmyśliłam nad tą okrutną prawdą,
dobrze, że przypomniałeś...

serdecznie pozdrawiam
-teresa

[ovoc ziemii]

jest niezwykły - taki prawdziwy. Lubię takie.

[Rachel_Grass]

psss czyni okrutny banał i niesamowicie szkodzi wierszowi. także bul psóje mi wrarzenie.
a tak serio to po poprawieniu błędów i niekonsekwentnej interpunkcji coś by może wyszło.
na razie moim zdaniem nie jest zbyt dobrze.

[Robert Dworowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje za radę tak uznanej osoby, ten grafologiczny mini eksces był napisany prawie 11 lat temu,a ja w dalszym ciągu pracuje nad formą. Ten "bul" naprawdę boli, i jeżeli to możliwe proszę o światełko które pokaże mi Platona odbicie w jaskini świata ideału poezji.
Pozdrawiam
Robert Dworowski