Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

31 grudnia 2011.

Mało apokaliptyczne słońce oszukuje przechodniów.
Śnieg – zbyt zwyczajny,
Jak gdyby nie poczuwał się do roli ostatecznego.
Ulice – prowadzą tam gdzie zwykle,
Rzeki płyną nie zacierając pamięci.

Z przystanku odjeżdża ostatni autobus,
„- Teraz już tylko tramwajem na Krupniczą”
Wzdycha kobieta w czarnym palcie,
wyrzucając przeczytaną gazetę.
Czcionki krzyczą :
„JUTRO KONIEC ŚWIATA”
to w nagłówku;
„ZA TYDZIEŃ PREMIER WYGŁOSI EXPOZE”
to w polityce.

***

1 styczeń 2012.

Wczoraj odbyło się 3 234 244 końców świata.
1 453 miało miejsce w szpitalu,
1 456 w sanatorium, 345 na drogach,
tylko jeden w sądzie
rejonowym.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"innego końca świata nie będzie " - tak to bardzo ładny wiersz Miłosza, i za każdym razem inaczej odczytuje te pomidory przewiązywane przez staruszka... :)
Dzięki za odwiedziny,
Pozdrawiam.
Opublikowano

hmm zbt mi się z Miłosza wierszem kojarzy.... poczatek malo oryginalny, ale

to jest wporst genialne w myśl "jedna śmierć to tragedia...".. tak smierć to koniec świata albo dla jednostki albo zmiania życia dla jej krewnych

1 styczeń 2012.

Wczoraj odbyło się 3 234 244 końców świata.
1 453 miało miejsce w szpitalu,
1 456 w sanatorium, 345 na drogach,
tylko jeden w sądzie
rejonowym.




pozdr

Opublikowano

przesłanie niebanalne - dla każdego z nas koniec świata nieunikniony,
różni się datą, warte przemyślenia bez tracenia poczucia humoru,
jak podkreśla to pana komentarz (cola)

lubię tu zaglądać
pozdrawiam serdecznie
-teresa

Opublikowano

Adolfie - właśnie starałem się żeby nie było zbyt Miłoszowato, chociaż zamysł podobny we wstępie jak u Miłosza. Ta myśl w całości brzmiała chyba " Jedna śmierć to tragedia, tysiące to statystyka". - nie chciałbym żeby tak było, ale niestety po części to prawda.
Pozdrawiam.

Judyt- Ty jak zawsze śmiertelnie poważna ;) Pzdr.

Babo- miło ze przypadło, dzięki że wpadałaś.
Pozdrawiam po męsku.

Tereso - lubię gdy tu zaglądasz :) moje "wiersze" są zawsze otwarte ku Tobie,
Niech PEPSI będzie z Tobą. Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a wiesz co zastanowiłam się po napisaniu zdania wyżej
i myślę, że nie tylko można śmiertelnie umierać- głupio
rzekłam, można wiele innych " rzeczy", lista nieskończona,
pozdra. ciepła
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a wiesz co zastanowiłam się po napisaniu zdania wyżej
i myślę, że nie tylko można śmiertelnie umierać- głupio
rzekłam, można wiele innych " rzeczy", lista nieskończona,
pozdra. ciepła
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a wiesz co zastanowiłam się po napisaniu zdania wyżej
i myślę, że nie tylko można śmiertelnie umierać- głupio
rzekłam, można wiele innych " rzeczy", lista nieskończona:),
pozdra. ciepła

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Siedzimy w kawiarni przy głośnej ulicy. Za oknem wieżowce, szkło i beton. W środku nikt nie zostaje na dłużej, nikt niczego nie obiecuje. Wspomnienia spłowiały jak reklamy na przystankach - widziane tyle razy, że aż przezroczyste. Kawa stygnie. Druga byłaby błędem. Patrzysz na mnie, jakbyś sprawdzała makijaż w szybie za moimi plecami. Twoja twarz jest gotowa do wyjścia. Rzęsy, lakier, usta - wszystko utwardzone. Ta prawdziwa została w domu, między drobiazgami, których już się nie zabiera. Siedzimy naprzeciwko siebie jak dwa biurowce z lustrzaną elewacją. Żadna nie wie, co dzieje się w środku.    
    • dobry owoc  nie tylko zachwyca  daje poznać  smak życia    jest orbitą  i słońcem  ciał i duszy  gorącem    daje poznać  co w sercu mamy  gdy siebie  i świat kochamy    3.2026 andrew   
    • @Berenika97   zdziwiony nie jestem, że to akurat Ty przeczytałaś mój wiersz tak jak należy.   być może, że jest trudny bo to brutalny zapis emocjonalnego wycieńczenia.   pisany strumieniem świadomości z małymi pęknięciami oddechowymi.   dojrzałość jego dno.   wystarczy.   dziękuję Nika.         @Poet Ka   dziękuję ślicznie :)    
    • @iwonaroma   Bardzo błyskotliwe!  Pozdrawiam. :)   Ciało to tylko ciasny garnitur, co z czasem traci fason i strukturę. Dobrze, że dusza nie zna miary, i wciąż przerasta ciasne wymiary.
    • @Migrena   Twój wiersz jest tak nasycony metaforami, że w głowie mam same obrazy. Większość ludzi  kojarzy biel z czystością lub spokojem (ewentualnie z poddaniem się). U Ciebie biel jest opresyjna - to biel wapna w grobie, biel fosforu, biel stołu sekcyjnego. Zrobiłeś z bieli kolor bólu, który nie daje schronienia, lecz obnaża każdą, parzy. Połączyłeś uczucia z fizjologią. Miłość i strata są tu procesami fizycznymi - rzeźnią, pękaniem żył, wyrywaniem tętnic. Ciekawy jest fragment- „tam Bóg składał broń i milczał”. To sugeruje, że potęga namiętności (lub bólu) jest większa niż instancja boska. To nadaje tej relacji wymiar niemal metafizycznego buntu. Końcowa "czarna szczelina" to świetne domknięcie. Pokazuje, że absolutna jasność i absolutna ciemność spotykają się w tym samym punkcie - w punkcie ostatecznej utraty. Opisałeś fizyczny rozpad świata po kimś, kto był słońcem, a stał się gwoździem wbitym w mózg. Naprawdę wstrząsający tekst.  Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...