"Destructivus"

[Darkface]

Jako mąciciel z dna oceanu,
co gasi światła, by skryć się w mroku,
strzegąc ciemnego wnętrza arkanów,
zabija życie i wznieca płomień.

Czarne ogniki jarzą się w oczach,
źrenice bólu w przeszłości stoją,
broniąc swej prawdy na twardych stoczach,
pod warstwą lodu bezbronne ciało.

Wezbrane morze przyjaznych dłoni,
pieniste fale przyjaźni, ciepła
nie zmyją hańby, na ciemnej skroni
już pozostanie zaschnięta krew.

Obłędnym wzrokiem, pełen zapału,
finezją walki zadziwiał wielu
i, mimo łez ukrytych, żalu,
wiedząc, że przegrał, rozszarpał uśmiech.

Miał piękny ogród na serca skraju,
rosły w nim róże i tulipany.
Skarby rozbite butem, co w raju,
o którym marzył, wytyczał ścieżki.

Tak delikatny spowiednik ciszy,
wśród czarnych chmur szybował z wiatrem,
subtelną duszą chciał płomyk słońca
zbudzić dla żywych, a wszystko spalił.

Walczył o wolność marzeń i myśli,
wierzył, że wygra, los go nie złamie,
nie zauważył, że pośród liści
zostały zgliszcza, spalona ziemia.

[kaja-maja28]

ładnie
nie zawsze jest tak jak chcemy
ale nie zawsze musi tak być
1en wychwali
2gi wywyższy
a najważniejsze
jak wywyższy Najwyższy

[Darkface]

"jak wywyższy Najwyższy"


że niby Bóg?