Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jest sobą nie do końca
wiedząc jaka jest

myśli ubiera w za duże słowa
na swój sposób czuje
mistrzynii teorii
samotna w sobie
perfekcjonistka

czasami gubi drogę
nie pyta
nawet za cenę błądzenia
uczy się niczego nie oczekiwać
życie i tak oszukuje

możesz schować ją w dłoni
stopnieje do kobiecej bezbronności
potrzebuje ciepła
i nigdy nie poprosi o nie

uparta
ostentacyjnie zawoalowana

spróbuj zrozumieć
ona też się stara

Opublikowano

*ostentacyjnie - co to się stało, Atenko, z tym slowem u Ciebie? ;p

jest sobą nie do końca
wiedząc jaka jest

myśli ubiera w za duże słowa
na swój sposób czuje
mistrzynii teorii
perfekcjonistka ==> uciąłbym wers o samotności.

czasami nie pyta
nawet za cenę błądzenia
uczy się nie oczekiwać
życia i tak oszukuje

możesz schować ją w dłoni
stopnieje do kobiecej bezbronności
potrzebuje
choć nigdy nie prosi

uparta
ostentacyjnie zawoalowana

spróbuj zrozumieć
ona też się stara


Zabrakło mi trochę jakiejś konkretnej sytuacji, bo gromadzisz cechy, a brakuje trzaśnięcia poetyckim batem, konkretnego odniesienia. W każdym razie podoba mi się dużo bardziej, niż miniaturka sprzed tygodnia :)
+/-

Pancuś

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka uderzyła mnie ta "bulimia tekstowa", gwałtowne łapczywe słowa- ich ogrom, a potem cisza. nie wiem czy nazwałabym to bulimią( ciekawa metafora), może to wena? kapryśna, czasem jest czasem nie ma. Czy anoreksja? nie
    • @Stukacz piękna liryka miłosna, te "kaskady perłowe" w duchu poetów romantycznych
    • @AnieLa powiem słowami Jerzego Lieberta   Uczę się ciebie, człowieku. Powoli się uczę, powoli. Od tego uczenia trudnego Raduje się serce i boli. O świcie nadzieją zakwita, Pod wieczór niczemu nie wierzy, Czy wątpi, czy ufa — jednako —  Do ciebie człowieku należy. Uczę się ciebie i uczę I wciąż cię jeszcze nie umiem —  Ale twe ranne wesele, Twą troskę wieczorną rozumiem.          
    • @obywatel - "Wyjątkowo zimny maj jest- na Warmii jest gdzie jest gaj? Pięknie byłoby
    • @Migrena Czysty (brudny) Eros. Bardzo dobra realizacja tematu. Poetyka, jak zawsze u Ciebie, skrajnie naturalistyczna i technicystyczna, mało organistyczna - twoja rozpoznawalna licentia poetica.   Zaskoczę wielu(e) czytających, ale w tym wierszu narracja jest bardzo subtelna - jeśli odnieść się do Twojej metody opisu rzeczywistości. Oczywiście można odnieść wrażenie, że traktujesz akty schematycznie, zawsze jak starcie, agresję,  anihilację - z reguły, u ciebie, oczekiwaną lub inspirowaną przez kobietę.   Cóż, nie jest to seks tantryczny - który bardzo poważam, ani sztuka Kamasutry, który podziwiam... Ale tu nie miejsce na wygłaszanie "zdania odrębnego" w temacie. Różnie odczuwamy kobiety, kobiecość i seks - a erotyka jest ojczyzną kobiet, choćby się od tego mocno odżegnywały. Gratuluję, jesteś jedną z mocnych marek tego portalu. Pzdr.   P.S. /zamiast "rozrywa gwinty", dałbym "zrywa gwinty"/ @Alicja_Wysocka Alu, jesteś uosobieniem subtelnej kobiecości. Migrena będzie Ci zawsze trochę podpadał :-) Miłego Dnia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...