Nadzieja

[Mar_tula Joppulkowa]

Co mnie zabija, to nadzieja
i przekonanie, że wszystko wiecznie trwa,
że jutro dzisiaj będzie,
że jeszcze tyle czeka nas.

Gdybym umiała – choć na chwilę –
zatrzymać czasu bieg,
by chwila trwała wiecznie
i każdy moment też.

Gdybym umiała zawsze uśmiechać się
i mieć dobre rady
i nie uznawać złego
i problemy też zlekceważyć.

Gdybym umiała wprowadzić cię
w stan osłupienia
czyniłabym to każdego dnia
dla miny twojego zdziwienia.

Gdybym tylko mogła ci obiecać,
że już zawsze tak będzie
podpisałabym cyrograf
krwią na białym papierze.

Gdybym, ach chociaż
potrafiła pokazać ci jak kocham
to całe dnie bym spędzała
na szeptaniu tych wyznań.

Ale słabość istoty mojej
na to wszystko nie pozwala
nic na to nie poradzę,
że wszystko mija, ot tak, raz za razem.
(15.01.2002r.)

[Maria Anonym]

Witam Mar_tula! oj oj troche wiersz sam sobie zaprzecza,
"Co mnie zabija, to nadzieja
i przekonanie, że wszystko wiecznie trwa," a druga strofa z kolei zaprzecza tym slowom.
"Gdybym umiała zawsze uśmiechać się
i mieć dobre rady
i nie uznawać złego
i problemy też zlekceważyć." - uwazasz ze dobrze jest problemy lekcewazyc i ze tak latwiej zyc?
"Ale słabość istoty mojej
na to wszystko nie pozwala "- badz po prostu soba i nie ubolewaj nad tym! slabi jestesmy wszyscy, dzieki bogu...wiersz slaby):
pozdr, czekam na nastepne M+A

[Mar_tula Joppulkowa]

mhmm dziękuję za opinię, ale nie wiem czy zwróciłaś uwagę na datę napisania tego wiersza, rok 2002, to wiele tłumaczy, to w moim życiu czas wielu sprzeczności i może dzięki temu wiersze z tamtego okresu są takie przeciwstawne w pragnieniach i potrzebach, mimo wszystko to jeden z moich ukochanych wierszy, bo jest o całym moim "byciu" z dawnych dni :)