Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wydaj mi się, że tu chyba nie ma problemu, bo ten jeden, to można przeskoczyć ;)
Wstawiłbym "dwa ":

kruchy lód
dwa kroki
do brzegu

byłoby bardziej niepewnie…

Pozdrowienia
O.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wydaj mi się, że tu chyba nie ma problemu, bo ten jeden, to można przeskoczyć ;)
Wstawiłbym "dwa ":

kruchy lód
dwa kroki
do brzegu

byłoby bardziej niepewnie…

Tym razem nie mogę się z Tobą zgodzić Orstonie. Ten ostatni krok trzeba bardzo dobrze wymierzyc i wydaje mi się, że jest nie mniej ważny od pierwszego. :-))
A wiesz co się wtedy dzieje z ostatnią nogą, kiedy brzeg jest prawie w zasięgu pierwszej? Ty wiesz ile jeszcze zdarzyć się może? Widać, że dawno nie byłeś na lodzie. ;-))

Serdeczności od jasnej :-))
Dzięki za podzielenie się wrażeniami.

P.S.
Co do pomidorów miałeś rację. Światła przeciwmgielne są też żółte.
Jemallowi dziękuję za hmm ;-))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wydaj mi się, że tu chyba nie ma problemu, bo ten jeden, to można przeskoczyć ;)
Wstawiłbym "dwa ":

kruchy lód
dwa kroki
do brzegu

byłoby bardziej niepewnie…

Tym razem nie mogę się z Tobą zgodzić Orstonie. Ten ostatni krok trzeba bardzo dobrze wymierzyc i wydaje mi się, że jest nie mniej ważny od pierwszego. :-))
A wiesz co się wtedy dzieje z ostatnią nogą, kiedy brzeg jest prawie w zasięgu pierwszej? Ty wiesz ile jeszcze zdarzyć się może? Widać, że dawno nie byłeś na lodzie. ;-))

Serdeczności od jasnej :-))
Dzięki za podzielenie się wrażeniami.

P.S.
Co do pomidorów miałeś rację. Światła przeciwmgielne są też żółte.
Jemallowi dziękuję za hmm ;-))

No oki, wobec tak przekonujących wyjaśnień, nie pozostaje mi nic innego, jak zgodzić się z Tobą… w 50%
:)))))))))))

Pozdrówka :)

"Do zakochania jeden krok" :)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Balansowałam jak mogłam. Najbardziej żal mi berecika ;-))

[quote]bo ja zwykle:

leżę na lodzie
strachem nabrzmiałe gardło
pęka od krzyku

Oj Kobieto, a i echo pewnie ramionami wzruszyło i na pięcie odwróciło ;-(
Szkoda gardła. Może jakoś się podczołgaj ;-((

Trzymam kciuki,
jasna :-))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bardzo ciekawa obserwacja. przy brzegu lód bywa najkruchszy, jednocześnie
idący po nim próbuje jak najszybciej wylądować na brzegu:
odruchowo napina łydkę, żeby przeskoczyć ostani dzielący go od pewnego lądu
kawałek i... trach!
może nie jest to niebezpieczne bo przy brzegu raczej trudno o głębię
i chodzi raczej o metaforyczne przekroczenie Rubikonu, czyli pewnych granic.
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. Młodość to nie okres w życiu tylko stan umysłu. Te słowa w Polsce są najbardziej kojarzone z o. Leonem Knabitem OSB, tynieckim benedyktynem, który często powtarzał: „Młodość to nie tylko wiek. Młodość to stan ducha”. Warto jednak wiedzieć, że podobną myśl wyrażało wielu myślicieli, m.in.: Samuel Ullman (amerykański poeta i przedsiębiorca) w swoim słynnym eseju „Youth” napisał: „Młodość to nie okres w życiu, lecz stan umysłu”. Albert Schweitzer (niemiecki filozof i lekarz), który stwierdził: „Młodość to nie czas życia, ale stan ducha”. O. Leon Knabit spopularyzował tę myśl w Polsce, pisząc pod tym tytułem także książkę.
    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...