Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Czesław Postscriptum

Wstrentny
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Wstrentny

Wstrentny

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Po latach, na Jazz Jamboree,
ni stąd, ni zowąd... Czeziek!
to dmuchnie na waltorni,
to w tłum pięknie wydrze się

a na dodatek - tańczy
o w mordę, i to jak?
- stu instruktorów samby
nie umiałoby tak!

Zostałem po Koncercie
krzyknąć: Ceziek,... to - ty?!
Ceziek: tak, ale stary...
po prostu: Czesiek mów mi

- A cez... do diabła, co z cezem?-
- O Matko Boska, ło Jezu...
wszyscy co z cezem, co z cezem?
...a nie ma żadnego cezu

i nigdy, kurwa, nie było!
Był Mendelejew i tlen,
Księga Pierwiastków, wodór,
węgiel, a cezu: NIE!




----
Kolejne Postscriptum przybliży nam postać Cezia


Czesiek nie słuchał jazzu,
nigdy nic nie zatańczył -
miał fioła na punkcie cezu,
o Jezu!

Wszędzie przedstawiał się: Ceziek
i żal, żal było nam Cześka
a ten? - zęby na nas wysCEZał
pieska jego niebieska!


i porówna ją do znanych postaci ze świata polityki, czy kultury.
Gdybym powiedział o Cześku, że jego uzębienie dźwięczało jak Rysy
w Morskim Oku wyszczerbiając niebo, byłby to gryps, bo jednak
wspomniałem o jego zębach i o tym, że był szczerbaty na przedzie.
Nie napisałem więc nic. Ot, po prostu Czesiek miał fioła na punkcie cezu
i omijał zabawy. Smutny, odkąd go pamiętam zajęty bez reszty swoim cezem.
i nawet przedstawiał się: Ceziek, sepleniąc
Pieska jego niebieska! - jak przerwy w młodzieńczym niebie
zasłoniętym przez rysy... i naraz ten sam Ceziek odwraca po latach kota ogonem:
- Nigdy nie było, kurwa, żadnego cezu!

Oj, Ceziek, Ceziek.... mało jeszcze takich, co to w tonacji h-moll zadziera nosa,
bo grają dziś w największych filharmoniach świata?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Wujek od wszystkich owadów.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @aff biorę to za dobrą monetę:) dziękuję! miało być lekko przewrotnie, jak próba ukrycia wzruszenia- żeby było donioślejsze  @aff jeśli wzbudza kontrowersje, a jeszcze nie jest prowokacją estetyczną- to o takie balansowanie "pomiędzy" mi chodziło...
    • Poet Ka
      Poezja złamanego umysłu

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Rinimod Ikcyżuk jak w ...strzelił!
    • aff
      Wujek od wszystkich owadów.

      Przez aff · Opublikowano

      Meg Ryan to już wogóle nie wiadomo do kogo podobna :) A żona, które zawsze do siebie a nawet inne do niej. To bardzo piękne moim zdaniem i romantyczne w dobrym guście Od tytułu po treść wydaje się być bardzo prawdziwe i oryginalne, więc trudno może skomentować. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Myszolak
      substytut

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Berenika97 Osoba w wierszu nie izoluje się od ludzi, co jest częste przy lęku, a... izoluje się od samego siebie.    "buduje mury z cudzych spraw połyka hałas obcych ulic" -przykleja się do cudzego życia, żyje czyimiś problemami, byle tylko nie dopuścić do świadomości własnych. "topi wspomnienia w tłumie i milczy" - to ciekawy fragment, sugeruje osobę, która kurczowo trzyma się ludzi, nie chce zostawać sama, ale wcale nie mówi o sobie. Nie dopuszcza do sytuacji, w której lęk mógłby dojść do głosu, więc kompletnie wymazuje siebie z życia, ukrywa się w cudzych historiach. Bycie dobrym słuchaczem staje się... maską.    "jest dla niej lękiem wbitym pod czaszkę", "szoruje myśli aż do krwi" - każda myśl jest nasiąknięta lękiem, niepokój nie jest zakodowany w jednym wspomnieniu, on zdaje się być wdarty w tożsamość, dlatego rozwiązaniem staje się... jej całkowite usunięcie.    "a on zostaje wrasta w nią mówi jej imieniem" - po wymazaniu siebie, "on"... jednak zostaje. Jakby czyszcząc swoją tożsamość, zamiast się go pozbywać, robiła mu miejsce. Staje się jego tytułowym substytutem...bo wyganiając siebie, oddała mu władzę.  
    • Konrad Koper
      Ufo

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Wylądowało UFO. Ufolodzy z psem przybyli do statku. Pojazd zaświszczał i zaświecił… i wszyscy zniknęli. – Przez jakiś czas było słychać zło życzenia i ujadanie… Patrzałem na zdarzenie z daleka.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...