Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Twoje włosy złotem promień słońca w grzebień czesał.
Oczy jak dwa diamenty w tęczy skąpane z głębokiej wyszły toni.
Twarz anioła zazdrości w spojrzeniu męczy, aż wnętrze boli.
Trudno o ideał, Co ukryty w geniuszu? Boski, nie wyrzeźbił.

Kochać Ciebie, to za mało! Świątynie by stawiać, bić hołdy!
Ale, cóż mi tam w ów obraz malowany patrzeć w oczy zjawy.
Nie będę oddawał za Ciebie serca, dla jakieś próżnej mrzonki.
Bo Ty, też go nie masz! Bo, gdzie bym w tym widoku je odnalazł?

Choć w snach przychodzisz do mnie z innych wymiarów o! Pani.
Nigdy do drzwi moich, nie pukasz przenikasz z ducha przez ściany.
Jak mogę odrzucić, odtrącić się nie da! Dwa inne w czasie światy.

Jesteś moim kwitnącym słowem, co sypie w mowie kwiatami?
W zmysły zaglądasz w mój ogród, gdzie z lustra nie zobaczysz?
Został bym z tobą tam na zawsze, ale głos życia mnie woła! Budzi.

  • Odpowiedzi 101
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


co tam ptak: dlaczego piszesz takie badziewia? bo lepiej nie potrafisz.
ile można się uczyć? rozumiem 10 takich przykładów grafomanii ale z sygnaturki
wynika, że piszesz już co najmniej 2 lata! jesteś nierobem, leniem
co mu się nie chce poczytać trochę o warsztacie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oceniam to co czytam i jest to grafomania. ktoś ma jak widać dużo czasu, ale
nie chce mu się najzwyczajniej w świecie poczytać czegokolwiek na temat swojego hobby.
przez 2 lata można się nauczyć nowego języka, co dopiero oszlifować ojczystą mowę.
w ten słodki wywód być ty wieczna indianina.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to kilof na pusty łeb, a nie metaforyka. poza tym wiersz niedopracowany, jakby
go ktoś notował na brudno to i owo podczas czytania innego. nie podpieraj się
Nerudą - znasz niby hiszpański czy podpierasz się idiotycznymi nieraz tłumaczeniami jego sonetów? (notabene, nie najlepszych)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie, ja tylko czytam nieraz to i owo i takie pisanie mnie potem uwiera.
sam pozjadałeś wszystkie rozumy bo nawet nie potrafisz porównać tych koszmarów
z innymi, dostrzec ich braków. najzwyczajniej w świecie zawstydzić się
z tego co tam na górze spłodziłeś w malignie (stąd pytanie, czy na pewno tylko pijesz?)
Opublikowano

Wstrentny; to bardzo proste."Jak budowa cepa".
Mówię tutaj o Twoim wierszu --->"Somnambulizm".

Somnambulizm (lunatyzm) to naukowy fenomen, którego nie udało się dotąd wyjaśnić. Cierpi na niego około 2,5% ludzi na świecie, dla których codzienny spacer podczas snu to nic nadzwyczajnego. 25% z nich może wyrządzić sobie krzywdę niebezpiecznymi narzędziami czy też ostrymi krawędziami przedmiotów. Część z nich potrafi wychodzić za okno i spacerować po parapecie, inni wsiadają do samochodu próbując odjechać.

Ave!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no nie... ciągle nie łapiesz: to księżyc wychodzi nocą lunatykować.
w ciągu dnia nawet nie pamięta tego co robił. a choć widać go na niebie,
śpi tak grzecznie, że nikt nawet nie zwróci na niego uwagi.
wpadłbyś na takie coś?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


w grzebień czesał? chyba: grzebieniem czesał, albo np. w kok uczesał
[quote]Oczy jak dwa diamenty w tęczy skąpane w głębokiej toni.
pomyśl - głęboka toń i tęcza to za mało żeby ją prześwietlić do dna.
mówisz o płyciźnie tej Pani.
[quote]Twarz anioła zazdrości w spojrzeniu męczy, aż wnętrze boli.
Trudno o ideał, Co ukryty w geniuszu? Boski, nie wyrzeźbił.
a co ma anioł do tego, że ona piękna? albo geniusz?

itd., po prostu ręce opadają. nie przemyślane, niedopracowane, pokrętne stylistyczne
i wklejone na łapu capu na dział dla Zaawansowanych. lepiej powiedz,
co czytałeś ostatnio, podaj linka do oryginalnego tekstu a nie kaszankę robisz z poezji.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Różnica jest taka, że wmawiasz mi coś, o czym nawet nie pomyślałem, dając przykłady, że całuje mnie czarnoskóry koszykarz i co ja na to,  potem obrażasz mnie, atakujesz ad personam, nazywając dziadersem, teraz wmawiając mi to, co powiedział Lepper, o gwałcie na prostytutce. To jest chwyt erystyczny opisany dawno temu przez Schopenhauera.  Bardzo cię proszę, jeśli możesz, o zakończenie tej dyskusji, ponieważ nie chcę być dalej obrażany.   Dziękuje za zrozumienie. 
    • @Marek.zak1 Różnica jest między nami taka, że ja - po namyśle etycznym - łamię zasadę i wiem, że ją złamałem. Wtedy - jeśli przyjdą konsekwencje - nie udaję, że nie wiedziałem. I nie, nie udaję przez to lepszego czy świętszego niż jestem w rzeczywistości. Ty łamiesz zasadę, nad którą nie przeprowadzasz namysłu etycznego i jeszcze twierdzisz, że wszystko jest OK, tylko babom się w głowach przewróciło. To tak jak Andrzej Lepper był zdziwiony, że można prostytutkę zgwałcić.  I to jest ta różnica między nami. Może jednak powinniśmy zamknąć dzioby i posłuchać co kobiety o tym powiedzą. Co niniejszym uczynię.
    • @huzarc

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Nie do końca tak. Rzeka nie jest czymś ostatecznym. Woda w niej ciągle płynie. Rzeka zawsze pozostaje żywa.  
    • @tie-break To bardzo dobry wiersz. Jest gęsty obrazami, a jednocześnie czytelny emocjonalnie, mimo pozornego zaplątania w symbolach i odniesieniach Niesie w sobie ton elegii i z zapisu doświadczenia granicznego, wokół niego krążą najważniejsze słowa -  most, ostatnie słowo,  cofnięty film, rozpadliny, rzeka bólu. To geografia ostateczności i miejsca bez powrotu. 
    • @huzarc Chciałam w tym wierszu sposób pokazać walkę różnych emocji w człowieku, takich, co biorą się z pewnych instynktownych reakcji, nad którymi nie da się zapanować. Po prostu tak jesteśmy skonstruowani, i odziedziczyliśmy to po praprzodkach. Miały nam za czasów biegania nago po sawannie pomagać w przetrwaniu. Cywilizacja spowodowała, że stały się pewnego rodzaju balastem. Dzielimy je na złe i dobre, na takie, które mają rację i na takie, których należy się wstydzić. Tymczasem tak to z nimi jest, że po prostu są, i nic więcej. Przychodzą i odchodzą, jak fala powodziowa. Trzeba tylko odpowiedzialnie nimi zarządzać, rozładowywać w akceptowalny dla otoczenia sposób (np. zamiast przywalić komuś w łeb, idziemy pobiegać, zamiast zrobić awanturę, piszemy wiersz albo słuchamy muzyki dla wyciszenia). Właśnie podobnie jak tą falą - żeby nie zrobiła spustoszenia. Mamy często własne możliwości retencji i  uwolnienia pod odpowiednim nadzorem racjonalizmu. Ale każdy ma prawo nawet do tych najgorszych - złość, strach, lecz oczywiście nie należy pod ich wpływem nikogo ranić. Tytułowa ewolucja jest po pierwsze przejściem do akceptacji tego co w innych i w nas samych się czasem kotłuje, a po drugie wytworzeniem mechanizmów, które dają nam możliwość kontrolowania siebie w emocjach.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...